Weekend Winter Hike 2008 (groep 2)

Groep 2: Erik, Eddy, Peter, Maarten, Valentijn, Barbera

15-18 februari 2008

Op het moment dat Valentijn en ik aankwamen op de camping in Hellenthal waren er al redelijk wat mensen aanwezig. Natuurlijk even met iedereen een hand geschud en geprobeerd om alle namen te onthouden. Het tentenkamp werd rap opgebouwd (die hamer was geen overbodige luxe) en vervolgens is bijna iedereen naar de bar gegaan. Zelf hebben we deze keer overgeslagen, want we waren stiekum best moe na een reis vol file. We lagen er voor ons doen achterlijk vroeg in. De rest lag er ook vroeg in; in de ochtend wel te verstaan. Gedurende de nacht een beetje last gehad van koude tenen; ze zeggen dat de eerste nacht altijd even wennen is.

De volgende ochtend redelijk rustig aan gedaan en zodra alle andere groepen weg waren zijn wij ook op pad gegaan. Wat hadden we toch geweldig weer. Gewoon lekker zonnig (het leek wel lente) en ’s nachts goed koud. Erik was onze gids. We zijn vanuit het Hellenthal langs het wildpark omhoog gelopen naar de eerste stop waar we een goeie bak koffie mit apfelstrudel hebben genuttigd. Bij vertrek nog even vriendjes gemaakt met de beer tegenover het terras en vervolgens weer richting het noorden gelopen. De tocht ging heuvel op en heuvel af door de bossen. Bij heuvel op liep de enige vrouw van het gezelschap achteraan, maar daar gingen de mannen vrij relaxed mee om: “Kijk, ze is d’r, we kunnen weer!” ;) Bij een houten hut hebben we een kop chocomel cq koffie met iets erin gedronken en hadden we er een plakkie wogs bij. We zijn langs een camping gelopen, maar zijn uiteindelijk toch maar doorgelopen. Ons plan om bij een schuilhut te gaan staan hebben we laten varen. De grond eromheen was te drassig. Nog even verder gelopen om te zien of we nog een betere plek konden vinden, maar ook dat werd ‘m niet.

Uiteindelijk zijn we in Dreiborn aangekomen en hebben we bij een ferienwohnung aangebeld met de vraag of wij op het grasveld ernaast mochten staan. Dat was prima. Hij had er geen last van en blijkbaar was er geen kip die het controleren zou. We kregen de tip om wat te eten in de lokale kneipe om vervolgens bij schemer de tenten op te komen zetten. In wirtshaus op d’r Kräng was het nog erg rustig. We (althans, degenen die wel Duits spreken) hebben leuk zitten kletsen met de waard, Heinz. Wij hebben er best een tijdje gezeten en heerlijk gegeten. Op een gegeven moment was Erik zo slim om te vragen of de kroegbaas niet toevallig een grote achtertuin had waar we konden slapen. Na even twijfelen heeft hij zijn vrouw opgebeld en zowaar, het mocht. Ondertussen stond de kroeg redelijk vol. We hoorden achteraf dat we wel redelijk onderwerp van gesprek waren. Maar ja, een beetje idioot is het natuurlijk ook wel. Wie gaat er nou bij min tien in een tentje slapen?

De kroegbaas had inderdaad een grote achtertuin, maar dat niet alleen. Hij had ook een vuurplaats die we mochten gebruiken (het snoeihout moest op) en hij had een saloon gebouwd in de tuin. De drank was al wat oud en mocht ook op. Dat was wel even wat anders dan een drassig veldje bij een schuilhut. De zelfgemaakte kruidenbitter van ondergetekende ging er bij iedereen ook goed in (recept beschikbaar op verzoek) en wij hebben kennis gemaakt met het begrip ivo-tjes (medicijnbekertjes). Peter sliep in de saloon, Valentijn en ik in ons tentje en Erik, Maarten en Eddy zijn op een zeiltje onder de heldere sterrenhemel gaan slapen. De volgende ochtend werd er een thermoskan gluhwein gebracht door Heinz. Momenteel zit er een nieuwe batch kruidenbitter in de weckflessen bij ons thuis, dus over een maand krijgt Heinz natuurlijk een leuk pakket bezorgd.

Op de terugweg zijn we eerst langs een uitzichtpunt gelopen en vervolgens weer door de bossen richting het stuwmeer. Dichtbij het meer was het wel idyllisch. De bomen waren vrij hoog. De zon gluurde hier en daar door de bomen heen en door het bos kronkelde een beekje. Je hoort het water stromen, de vogels fluiten en je ruikt er de dennenlucht. Daar kan toch weinig tegenop. Het leuke aan lopen is ook dat je lekker met elkaar kan lopen kletsen over wat je bezig houdt in het leven. Soms over wat serieuzere dingen, soms een opmerking die zomaar uit de lucht komt vallen (het is nu kwart over vijf in India). Verder langs het meer hadden de heren een nieuw truukje ontdekt. Als je een steen op het ijs van het meer gooit krijg je een bwoing geluid. Dat was leuk zeg. Voordeel was dat ik ook nog een beetje mee kon komen. De volgende keer moet die rugzak absoluut lichter. In de buurt van Hellenthal kwamen we Gerard met de honden tegen. Na even de ervaringen uitgewisseld te hebben zijn we naar de camping gelopen. Erik had voor iedereen een biertje uit zijn auto tevoorschijn getoverd en daarmee zaten we mooi nog even an in het zonnetje. Erik ging hierna door naar zijn vriendin.

Zodra het wat koeler werd zijn alle potten en pannen in de damesplee gezet voor een goede maaltijd. Gevriesdroogd eten voor Maarten, Peter en Eddy en wij gingen voor vers voer (die uiteraard ook de hele weg in onze rugzak had gezeten). Groep 1 kwam aan en is in het barretje verderop gaan eten. Nadat wij ons eten ophadden hebben wij ons bij hen gevoegd en zodra de tent dicht ging zijn we een fikkie gaan stoken bij de vuurplaats van de camping. De weekend winter hike mag trouwens best omgedoopt worden tot weekend whisky winter hike. Er stonden redelijk wat flessen bij het kampvuur. ’s Nachts in ieder geval geen last van koude tenen gehad.

De volgende ochtend hebben we nog even groep 3 opgewacht en in de tussentijd alle kampeerspullen en de tipi weer in de auto gepropt. Dat paste net aan. Het was echt een ongelofelijk gezellig weekend (TOP man). Dank jullie wel jongens!

Barbera

Camping: http://www.camphellenthal.de/
Wildpark: http://www.wildgehege-hellenthal.de/
Wirtshaus: http://www.wirtshaus-op-der-kraeng.de/
Forum: http://www.hiking-site.nl/prikbord.php/138/8891
Foto’s: http://www.hiking-site.nl/fotoalbums/showgallery.php?cat=3368