Verslag WWH2003, groep 2

Vrijdag 21 februari:
Het is lekker weer in Utrecht als ik Pieter en Richard aldaar oppik om richting Ardennen te rijden. Na wat vrijdagmiddag files verloopt de reis voorspoedig en via de verplichte Macstop arriveren wij rond een uur of half tien bij de camping in Malmedy. Daar worden we hartelijk door Raymond begroet met de woorden dat de auto daar niet mag blijven staan en dat er al mensen richting Stavelot zijn verkast. Nadat de tenten zijn opgezet worden we warm onthaald in de bar. Na iedereen een handje geschud te hebben neem ik plaats bij de groep waar ik de volgende dag mee ga wandelen. Deze zijn al druk bezig om een route te plannen. Na een tip van Heidi besluiten we naar een camping te gaan waar een barretje is die warm appelgebak serveert. Na deze beslissing gaan deze en gene naar de tent om wat krachten op te sparen voor de volgende ochtend.

Zaterdag 22 februari:
Na een koude nacht en een conclusie rijker (ik heb zeker een nieuwe slaapzak nodig) wordt er ontbeten en voorbereidingen getroffen om aan de tocht te beginnen. Geheel niet volgens plan besluit de groep (bestaande uit Jan en Heidi, Martin en Irna, Carl en Petra, Ik zei de gek en Yannick en Herman) om toch ervoor te zorgen die avond in L'eau Rouge terecht te komen omdat daar behalve groep 3 iedereen zal zijn.
Nadat we de auto's bij Coo geparkeerd hebben beginnen we goedgemutst aan de tocht. We beginnen met een stevige klim die wordt afgesloten met een heerlijke lunch in het zonnetje en bij een spectakulair uitzicht. Ja ook hier. Na deze weldadige rust vervolgen we onze weg naar Stavelot door de bossen waar we niet zoveel mensen tegenkomen. Zo af en toe zien we wat sporen in de aanwezige sneeuw en worden er allerlei diersoorten geopperd die deze hebben achtergelaten. Van konijnen tot grizzlyberen passeren de revue waarbij hevig aan de laatste wordt getwijfeld.
Al ouwehoerend bereiken we Stavelot. Daar zien we op een parkeerplaatst een wit bestalautootje staan die erg vies is op witte letters na waar je nog kunt lezen dat de bestuurder fan van Harry is geweest. Even later schuift de groep gezellig aan bij Peter en vriendin en Dennis. Terwijl we ons te goed doen en de laatste restjes warme zonnestralen, een biertje en iets te eten wordt er nog een laatste stukje route gepland. Uiteindelijk zijn we rond een uur of half zes op de kamping. Kampvuur brand al en er zijn nog droge stukjes terrein te vinden waar de tent kan staan.
Snel eten maken zodat er vervolgens een aangenaam plekje opgezocht kan worden bij het kampvuur. Warm en koud tegelijk genieten we van elkaars gezelschap het vuur, de ijskoude wind in de rug en een heldere hemel. Zo nu en dan zorgt een warme wandelsok voor wat extra kleur. Sommige mensen verruilen het kampvuur en de wind voor een gaskachel. Zo langzamerhand begint het bed steeds meer te lokken. Nog twee dagen doorbijten dus.

Zondag 23 februari:
Dag twee breekt aan. Een stuk uitgeruster word ik wakker. De extra slaapzak die ik heb mogen lenen van Remco en Marike heeft me net dat beetje extra warmte verschaft. Vandaag is de bedoeling dat groep 2 de auto's op gaat halen. O.a. Dennis, Remco en Marike houden ons gezelschap op weg naar de auto's. De bedoeling is om er een rustige tocht van een aantal kilometers van te maken. Ik loop gezellig met de groep mee en al snel blijkt de tocht een paar kilometer langer te worden. Ondanks deze tegenslag houden we de moed erin en komt Trois Ponts steeds dichterbij. Wederom wordt er bij een uitkijktoren en een mooi uitzicht gepauzeerd. Hier blijkt dat het toch al later is dan gewenst en besluit een deel van onze groep alvast naar beneden te gaan richting auto. Als de rest van de greop een paar minuten later ook de reis vervolgt komen we deel 1 bij een friterie weer tegen waar ze zich te goed doen aan een frietje. Nadat we daar op krachten zijn gekomen gaat een deel de auto's ophalen terwijl een paar vermoeide voeten in Trois Ponts achterblijven.
Als we weer op de camping zijn aangekomen zien we een aantal mensen al aan het opruimen en komt groep drie er bij om de gelederen te versterken. De club van vandaag heeft inmiddels besloten om in Stavelot een pizzaatje te eten voordat een aantal aan de terug reis gaan beginnen. Terwijl wij lekker binnen genieten van warmte en lekker eten gaan mijn gedachten uit naar degenen die op de camping zijn gebleven om daar hun potje te koken. De rest van de avond wordt bij het kampvuur doorgebracht nadat degenen die naar huis zijn gegaan een vaarwel is gezegd.

Maandag 24 februari:
De overblijvers staan wederom in een koud ochtend zonnetje het ontbijt te nuttigen. Ook hier worden allerlei ontbijtmixen voor de nodige voedings- en brandstoffen verorberd. Helaas is het weer een stuk minder dan voorgaande dagen want er is nu maar liefst 1 wolk te zien. Maar dat mag de pret niet drukken.
Terwijl de mensheid her en der aan het werk slaan, vrachtwagens af en aan rijden besluiten wij met z'n allen nog een stukje te gaan wandelen. Richting Stavelot. Op weg naar het spoorlijntje in de buurt van de camping komen we halverwege een wandelpaadje tegen verraden door een mountainbike spoor. Onder het motto: Als je er kunt fietsen kun je er ook wandelen, slaan we het paadje in. Na alle ontberingen komen we eindelijk in Stavelot aan. Daar doet de zon z'n best ons naar een terrasje te lokken wat uiteindelijk ook lukt.
Belgisch bier en omelet Stavelot laten zich prima smaken voordat we de terugtoch aanvaarden. Dit keer lopen we wel naar het verlaten spoorlijntje. Nadat we het spoor hebben verlaten en naar de camping zijn geglibberd neemt daar iedereen afscheid van elkaar. Uiteindelijk blijven Pieter, Richard en ik over. Tijd om naar huis te gaan. Nadat een leuke marechaussee dame onze paspoorten/rijbewijs heeft ingezien net over de grens bij Venlo zijn we dan toch eindelijk thuis.

Peter de Groot