N70-wandeling
Hiking-site.nl SHOP

N-70 wandeling, zondag 11 mei

Voor me in de hal van station Nijmegen zie ik een grote trekkingrugzak lopen. "Zou het een medewandelaar zijn?" vraag ik me af. We gaan vandaag met de club hiking-site de N-70 wandeling lopen, op poten gezet door een kersvers lid, Eline (beter bekend als elinee) , en als ik de aanmeldingen van afgelopen week mag geloven kunnen we minstens 4 nieuwe gezichten verwachten. Buiten, in het stralende zonnetje zie ik de door de voorgaande week van alpine ontberingen gestaalde gestalte van hopman Weustink al, en snel daar naartoe is de boodschap. De grote trekkingrugzak voor me heeft echter ook al gezien dat het heerschap voor hem iets anders gekleed is dan de gemiddelde zondagse Nijmegenaar, strak in hike-outfit. Hij klampt Richard aan, en inderdaad, de jongen (die Michiel blijkt te heten) gaat vandaag met ons mee hiken (okee, wandelen dan). De bus die ons naar het restaurantje brengt waar we moeten beginnen met onze wandeling staat al klaar, en daar stapt nog een hikester in: Dagmar wordt ook hartelijk verwelkomd, en tijdens de busreis verwisselen alvast wat leuke "wie we nou eigenlijk zijn en wat we in ons dagelijks leven doen" weetjes van eigenaar.

Bij het nog gesloten restaurant van "Tante Koosje" staat al een groepje mensen, en het weerzien is hartelijk onder de oude bekenden van de groep. Na even de kat uit de boom te kijken bij zulk verbaal geweld storten ook de nieuwe gezichten zich volop in de gesprekken. Hier zien we ook onze gastvrouw van vandaag, Eline. Met Peter, Fred, Remko, Marike, Martijn, Richard, mij (Pieter) en Dennis (niemand vergeten?) is de groep wel aardig compleet, en gaan we op pad.

De N-70 wandeling is, hoe verrassend, uitgezet in het natuurjaar 1970, en voert de wandelaar gedurende een ruime 20 kilometer (dit stond in de beschrijving, maar eigenlijk waren het er hooguit 18) door de omgeving van Nijmegen, Berg en Dal, en zelfs een stukje richting Kleve (D) en Groesbeek. De wandeling lijkt niet bepaald op het gemiddelde Poldertochtje, er moet af en toe flink gestegen en gedaald worden. Verantwoordelijk hiervoor zijn de soms flink steile stuwwallen die 10.000 jaar geleden tijdens de laatste ijstijd door de gletschers hier werden gevormd. Aan de ademhaling van sommige mensen te horen is dit een behoorlijke aanslag, een enkeling loopt zelfs "voor de lol" met wat extra gewicht. "Training", volgens eigen zeggen, maar het staat ook wel stoer natuurlijk…
Op geregelde punten tijdens de wandeling zijn er horecagelegenheden, waar de dorstige en hongerige wandelaar de vermoeide voeten even kan laten rusten. Het is vandaag echter zulk mooi weer, dat alle terrasjes bezet zijn. Geen nood, op een muurtje kunnen we onze drankjes wel opdrinken, de mueslireep komt dan wel uit eigen tas. Door deze pauzes, en het feit dat de tocht geregeld de bewoonde wereld aandoet kunnen ook dagjesmensen of mensen met kinderen de tocht lopen. Voor ouderen zal de tocht echter minder geschikt zijn, omdat er soms wel eens hoge treetjes of stukjes boomwortel inzitten.

Wandelende encyclopedie (en Akela) Eline dist aan een stuk door wetenswaardigheden op over de streek: Hoe de stuwwallen werden gevormd (eh..ijs?), waar we op elk moment zijn, en hoe de route loopt. Ze houdt de pas van ons roedeltje er goed in, en met slechts enkele malen oponthoud (eigenlijk alleen bij alle kruisingen en afslagen…) weten we met z'n allen toch elke keer weer de routemarkering te vinden. Deze paaltjes zijn groen, en aangezien groen in het bos toch wel een veel voorkomende kleur is, is het niet vreemd dat we af en toe even gedesoriënteerd zijn. Dit zijn natuurlijk wel verzachtende omstandigheden, we zijn tenslotte geen groep getrainde woudlopers! Tijdens de wandeling loopt iedereen wel een keer naast een ander, en overal worden leuke gesprekken gevoerd. Overigens typerend voor de sfeer bij veel club hiking-site events! Het weer draagt hieraan positief bij: De voorspelde regen aan het eind van de middag blijft uit. Overigens is de temperatuur hierdoor wel wat drukkend, en ontdekken sommigen dat de meegenomen watervoorraad niet helemaal toereikend was.

Na slechts 4 uur lopen (met inbegrip van enkele pauzes) staan we om een uur of 16 weer op het terras van "Tante Koosje", waar we nog graag wat zouden willen drinken. Helaas, het is een echt restaurant, waar je móet eten, en niet alleen maar iets mag drinken, dus we moeten nog even zoeken naar een café voor het verkwikkende vocht wat we naar ons idee allemaal wel verdiend hebben. Een straat verder komen we in een klein poolcafeetje terecht, waar de plaatselijke bevolking ons nogal wantrouwend bekijkt. Geen nood, we maken het zelf wel gezellig, en de barman draagt enorm aan onze stemming bij door alle ouwe "Grant&Forsyth" smartlappen op de jukebox af te draaien. De cowboyhoed van Dennis blijkt hierbij goede diensten te bewijzen!

Hierna wordt het voor de meesten van ons toch wel tijd om op huis aan te gaan, Michiel moet met zijn toneelgezelschap deze avond nog in Nijmegen optreden, en ook de anderen gaan elk huns weegs. Voor de mensen die niet zoveel zin hebben in laat thuis en laat eten, is er nog een leuk plan: Richard en ik weten in Arnhem een leuk eetcafé, waar voor weinig geld prima te eten valt. ( www.debeugel.com ) Met Remko, Marike, Dennis, en Dagmar gaan we hier dan ook neerstrijken. Dat doet helaas ook een groep luidruchtige voetbalsuporters, maar goed, dat bederft de smaak van het eten niet! Na een lekker stukje lopen kom ik 's avonds voldaan thuis, en ik bedenk: een leuke tocht om nog eens te lopen in de winter…

Mensen, het was gezellig, ik heb vandaag veel lol gehad, en Eline:
bedankt voor het uitzetten van de tocht (vooral het in de grond slaan van al die groene paaltjes moet een flink karwei zijn geweest)

Pieter

Overigens had ook Dagmar het goed naar haar zin, getuige onderstaande bijdrage:

Lekker op tijd de trein vanuit Utrecht gehaald en ook ik zie op Nijmegen centraal wat "trekkingrugzakken" lopen, maar haal ze pas in bij de bus, waar we dus meteen maar kennis gaan maken. Voor mij is het de eerste keer, om met "wildvreemden" op stap te gaan, en ik ben dan ook erg benieuwd naar de mensen van de "hiking-site". Mijn intuďtie laat me niet in de steek en het wordt dan ook een leuke dag met heel wat verschillende mensen. Voor mij als "allochtoon" is het weer eens verrassend, hoeveel heuvels er toch niet zijn in Nederland…en ondanks een ontbrekende routebeschrijving, (of dankzij?) komen wij (en met name Richard, die op gegeven moment de enige kopie van een kaart bemachtigt heeft en met enigszins overtuigend overwicht bijna ongemerkt de leiding op zich neemt) na een erg mooie wandeling na best korte tijd weer aan bij "Tante Koosje". Iedereen heeft dan ook wel zin in een borreltje en nog gezelliger wordt het dan later in Arnhem, tussen de voetbalsupporters (ze hadden gewonnen, maar tegen wie ook al weer?) en bij een lekkere maaltijd.

En wat blijft is een leuke herinnering aan mensen, die ik zeker nog eens wil ontmoeten bij een ander event van de "hiking-site". Ik vond sommigen wel een beetje "gek", zei ik (het kan de leeftijd zijn…..), maar ben inmiddels al zover dat ik ook eens wil kijken hoe je zo een klimmuur omhoog komt….

Er hing dus ergens wel een besmettelijke sfeer - en daar hou ik wel van!

Dagmar


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 04-11-2017

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]