Verslagje Talus TR3 wandelstokken

Discussie in 'Discussie: materialen' gestart door Peter Polo, 11 jun 2018.

  1. Voor het eerst in mijn lange wandelgeschiedenis heb ik afgelopen Pyreneeën-week met wandelstokken gelopen (of 'hiking-poles' voor degenen die dat truttig vinden klinken).
    De aanleiding was m'n rechterknie, die door een botsing met twee honden al een paar jaar voor toenemende problemen zorgt, ondanks corticosteroïden en een operatie.
    Na een korte internetstudie kwam ik uit bij de Talus TR3, omdat die voor de helft van de prijs bij Bergfreunde aangeboden werden, want ik had - behalve dat ze ivm vliegtuigbagage deelbaar moesten zijn - geen ander criterium.
    Deze Talus stokken kunnen met één hand dmv een verende ring onder de handgreep korter en langer gemaakt worden, mijn versie van 1.15m tot 1.40m.
    Mijn wandelmaat verstelt zijn stokken met een klem; een eerste conclusie is dat het wisselen van lengte bij klimmen of dalen bij hem de nodige tijd en irritatie kostten, bij de Talus is het letterlijk seconden-werk.
    Voor het in- en uitschuiven is heel af en toe wat extra kracht nodig als er (vermoedelijk) wat zand tussen zit, verder voelen ze heel stabiel en hebben ze probleemloos gefunctioneerd.
    Zoals gemeld kan ik ze niet vergelijken met andere, maar het lopen met (deze) stokken hoefde ik niet te leren en ze waren letterlijk een grote steun. Het ontlasten van een pijnlijke knie, het opvangen van talloze bijna-val-situaties op de drassige en spekgladde paden in de regenachtige en besneeuwde Pyreneeën, de grotere voortstuwende kracht bij klimmen en het extra steunpunt bij het dalen maken dat ik ze niet meer thuislaat.
    (Betaalde prijs: € 70 incl. verzenden).

    [​IMG]
    (Lac d'Eychelle)
     
  2. Hi Peter,

    leuk stukje. Ik ben bekent met knieen en de problemen er mee. Zelf loop ik alweer een kleine 20 jaar denk ik al met een setje Makalu stokken van leki. Een setje stokken zijn inderdaad on onbeerlijk met dergelijke klachten en hebben mij al meerdere malen gered van een glibber of struikel partij.

    Bas
     
  3. Ik ben helemaal niet van de stokken, maar vorig jaar heb ik tijdens de heuvelland 4 daagse toch een flinke tak "geadopteerd ( lag gewoon op de grond, niet afgebroken door mij) en daar wat glibberige stukken mee gelopen. Maar je gaat al heel gauw op de steun van zoiets vertrouwen, ook met je evenwicht. Dat vind ik dan weer een nadeel, dat je voor je gevoel niet meer zonder kunt."

    Mirjam
     
  4. Voor rotte knieen of zwakke banden is het onontbeerlijk om met stokken te lopen. Ik heb altijd zonder stokken gelopen maar de laatste jaren kan ik ze echt wel goed gebruiken!
     

Deel Deze Pagina