Queyras met zoonlief

Met mijn zoon van 11 zijn we een ruime week in de Queyras geweest. Het oorspronkelijke plan (ceillac - vallei van de Ubaye - Ristolas) viel in het water omdat er tot 2 keer heftige regen was voorspeld (40 mm in 2 uur tijd). Dat vond ik als eerste hike in de Alpen niet een geweldig idee om in te bivakkeren in the middle of nowhere, dus weer terug naar Ceillac. Maar al met al een fantastische week gehad. Geen enkel leeftijdgenootje tegengekomen die ook aan het hiken was met tent en al. Wel kinderen die dagwandelingen deden of met pakezel.

De paden zijn heel goed te doen. Natuurlijk soms wel flink lang stijgen, maar geen enge ravijnen e.d. Zoon vond de beekjes en meren geweldig, net als de marmotten en zichtbare sneeuw. We eindigden in Saint-Veran, waar we met een gratis busje weer terug konden naar Ceillac. Overigens goed om te weten: in juli en augustus rijdt er 2x per dag een busje vanuit alle valleien naar ville vieille, waar je weer kunt overstappen naar de andere busjes. 1x 's ochtends en 1x in de namiddag. Gratis service voor wandelaars :)

Overigens vond ik het ook erg leuk dat de tocht mede mogelijk is gemaakt door dit forum. Zo heeft onze tent het supergoed gedaan. Dat was nog spannend met toch de heftigste regenbui die ik ooit heb meegemaakt in een tent. Maar geen lekkage! Dus @Tom van Maanen : prima werk afgeleverd ;).

Het hike was weer een goede les qua bepakking: reken maar op niet meer dan 11 km op een dag met een kind in deze bergen, en dus ook qua eten niet overdrijven. Ik had zeker 2x teveel mee aan calorieën. We gaan nog eens terug en alsnog onze gedroomde route doen. Zoon heeft het ongelooflijk goed gedaan. Soms was het doseren wat lastig (te snel willen gaan met stijgen), maar al met al heb ik een goede hiker gekweekt geloof ik:D. De kou 's avonds vond hij wel lastig. Bij het opzetten van de tent ging de zon natuurlijk snel onder en zakte de temperatuur natuurlijk ook rap terug. En dan moest er nog gegeten worden. Stiekem toch ook wel fijn om om 20:30 in de heerlijk warme quilt te liggen en om 5:30 met opgaande zon weer wakker te worden. Ik vond het heerlijk.

Het enige wat ik nog wel spannend vond, waren de patous (herdershonden). We zijn ze een paar keer tegengekomen zonder herder in de buurt. Zoonlief heeft angst voor honden, dus we zijn al maanden van te voren bezig geweest. Maar het ging goed. Rustig blijven. rustig praten, niet met stokken zwaaien. We dachten op een gegeven moment ver genoeg te zijn van de schapen, maar toen we ons kampje hadden opgezet kwam mister Patou langs. Oei... maar gelukkig voor ons was hij het blijkbaar gewend en na een korte inspectie liep hij weer verder.

Een keer 's nachts wolvengejank (hoe heet dat?) gehoord. Heel bijzonder ook! Sowieso de natuurpracht. Al die Alpenweides, vlinders, bloemen, diversiteit aan planten. Onvoorstelbaar bijna als je de verzuurde natuur van Nederland gewend bent. Ik was erg onder de indruk van dit gebied, waar er echt nog grote stukken onbedorven zijn. Waar je uren kunt lopen zonder asfalt tegen te komen en zonder bereik op je telefoon te hebben.

Hier wat kiekjes. Geen geweldige, maar toch om een indruk te geven:

Lac Miroir:

IMG_20210806_084344b.jpg

IMG_20210808_203826bklein.jpg
IMG_20210807_094343b-klein.jpg
IMG_20210808_173105bklein.jpg
IMG_20210806_135830klein.jpg
IMG_20210804_195645bklein.jpg
IMG_20210809_110619bklein.jpg
 

aqdennis

Lid Club Hiking-site.nl
Mooie foto's!

Als enge paden een probleem zijn is het misschien maar goed dat je niet naar de vallei van de Ubaye bent gegaan. Vanuit Ceillac zijn de 3 meest voor de handliggende opties via Col Tronchet naar Maljasset of via Col Girardin naar Maljasset of La Barge. Via Col Girardin is onderdeel van de GR5 en staat bekend als de slechtste/engste afdaling van de GR5: smal, langs diepe afgrond over instabiele puinhelling (wij "moeten" daar volgende jaar over - vertel het maar niet aan vrouwlief). Via Col Tronchet schijnt nauwelijks beter te zijn.

Groetzels,
Dennis
 
Col Girardin was inderdaad de bedoeling. Ter plekke ook nog wandelaars gesproken en de berichten zijn steeds wisselend. Ok, al die losse stenen lopen niet fijn, maar de één vindt het reuze meevallen en de ander vindt het vreselijk eng.
 
Beleef jij plezier aan Hiking-site.nl?
Overweeg dan een (eventueel maandelijkse) vrijwillige donatie te doen via onderstaande knop:


Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):

Bovenaan