Queyras (met kinderen)?

Aanstaande zomer is het plan om met zoonlief (10 jaar) naar de Queyras te gaan. 'survivaltocht' noemt hij dat, want we gaan natuurlijk bivakkeren. Tentje en alles mee, heel avontuurlijk vindt hij.

De bekende GR58 loopt door de Queyras. Ons idee is om een ruime week te wandelen, te beginnen in Ceillac. Ik ga uit van ongeveer 10km per dag, en een rustdag op de camping. Met ons tentje zijn we natuurlijk wel flexibel.
Hier ervaringen met de Queyras en met kinderen daar wandelen? Tips?

Dit vond ik alvast inspirerend: https://www.randonner-leger.org/forum/viewtopic.php?id=34988
En hoe onze route er ongeveer uit gaat zien:
 
Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):

Over rugzaktrektochten met kinderen valt er hier op de Hiking-Site ook veel te lezen.
Bijvoorbeeld Caersbart en Philip V. hebben in het verleden veel ervaringen gedeeld en ook leuke filmpjes gemaakt.

Marla
 
Zoals gezegd ga ik de GR58 eveneens doen met mijn 7-jarige zoon. Ik heb zelf wel ervaring in de Alpen (GR5 en Vanoise) en weet dus wel waaraan ik me kan verwachten. Voor hem is zijn de bergen daarentegen nieuw terrein.

Het is op zijn initiatief dat we dit gaan doen, want hij wilde zoals papa gaan wandelen. Dat is toch niet onbelangrijk. Als het kind enthousiast genoeg is, dan kom je al een heel eind. Ik heb wel al wat kleinere tochten met mijn zoontje in eigen land gedaan, maar ook toen was het belangrijk om voldoende afwisseling te voorzien buiten het wandelen: rusten, spelletjes spelen, dingen aanleren, naar (roof)-vogels kijken, tekenen, zwemmen in meertjes of riviertjes,...

En dan is het zaak om inderdaad te luisteren naar wat junior kan. In mijn geval heb ik het voordeel dat hij van nature al redelijk wat beweging heeft op school (ze gaan wekelijks in het bos spelen en daar ook wandelen). Onze eerste wandeling van de voorbereiding was tien kilometer, waarin hij niet eenmaal klaagde over de afstand. Op het einde zei hij wel dat zijn benen een beetje pijn deden, maar dat is denk ik ook normaal.

Binnenkort ga ik met hem de GR58-route overlopen op de kaart en met enkele videos en hem een beetje alles leren wat ie moet weten om veilig door de bergen te geraken: niet lopen maar gewoon stappen, staptechnieken, wat doen in geval van nood of bij een onweer. Maar ook bvb waar je je tent wél en niet moet plaatsen, kaartlezen, enz. Tijdens de tocht zelf werken we dan met haalbare tussendoelen. Bijvoorbeeld aan het volgende meertje houden we halt voor de lunchpauze en een spel, enz. Je kan dan wijzen naar het doel, bvb "achter die berg daar ligt ons meer". Dat helpt meer dan wanneer je het gewoon op de kaart toont. Dat is niet zo veelzeggend voor kids, tenzij ze al zo goed met een kaart overweg kunnen dat ze zich er een realistisch beeld kunnen vormen, maar dat is op 7-jarige leeftijd nog niet aan de orde.

Doel is dus de hele 105-km basislus te doen. Mocht na enkele dagen blijken dat het te zwaar is, of hij heeft er toch geen zin in (laat ons hopen van niet), dan gaan we natuurlijk iets anders moeten doen. Maar ik heb nog tijd om erover na te denken wat die alternatieven kunnen zijn.
 
Tof dat jullie de hele lus willen doen!
En ik pak het zo'n beetje hetzelfde aan. Gelukkig is de Queyras vrij overzichtelijk en is een dorpje altijd redelijk dichtbij mocht zoonlief er echt klaar mee zijn. Ik heb intussen een lijstje met leuke dingen onderweg dat steeds langer wordt: Cascade de la pisse, meertjes, een neergestort vliegtuig, hutjes, uitzichtpunten. Verder natuurlijk marmotten spotten e.d. Dat maakt het tijdens het wandelen ook leuk, kleine doelen onderweg. Ik maak voor de vakantie ook zelf nog wel eens een boekje waarin je dingen kunt afvinken.
Aangezien we nog niet alle gear hebben en oefenen belangrijk is, gaan we eerst een weekendje veluwe met bepakking doen, en later Ardennen om serieus te oefenen met spullen. Als zoon het dan niet leuk vindt, weten we dat op tijd.

Ik zo'n idee dat het in de Queyras in de zomervakantie vrij druk kan zijn, en dit jaar helemaal. Als we erheen kunnen, zullen er meer zijn die gaan voor de wandelvakantie waar je niemand (ahum) tegenkomt. We gaan het merken...

Ben wel benieuwd hoe het in de zomervakantie met schapen en patous in de Queyras gaat. Zoon was vroeger echt bang voor honden. Hij is nu een stuk ouder, maar ik gok dat zo'n blaffende en grommende hond toch schrikken is voor hem. Ik kwam nog wel een leuk boekje daarover tegen (zie bijlage).
 

Bijlagen

  • bd_patous.pdf
    3,5 MB · Weergaven: 53
... en met enkele videos en hem een beetje alles leren wat ie moet weten om veilig door de bergen te geraken: niet lopen maar gewoon stappen, staptechnieken, wat doen in geval van nood of bij een onweer. Maar ook bvb waar je je tent wél en niet moet plaatsen, kaartlezen, enz.

Huh? Je meent het!?
Is dat niet een beetje overkill? Het lijkt mij echt teveel informatie voor een 7-jarige. Hij hoeft toch niet in zijn eentje de bergen in?
Laat die knul vooral genieten. Hij moet er lol in hebben/krijgen en dan komt de rest vanzelf. Zijn enige verantwoordelijkheid moet zijn de fysieke inspanning te leveren en aan te geven als het niet gaat. De rest is de verantwoordelijkheid van de begeleider.

Goed om onderweg bij bepaalde passages voor te doen hoe je het voeten het beste kunt zetten, gewoon op het moment dat het aan de orde komt.

En ik ben als ervaren bergwandelaar ook wel benieuwd wat "niet lopen maar gewoon stappen" betekent.

Marla
 
  • Haha
Waarderingen: QB29
Ik kan niet voor MichelD spreken, maar hier deel ik dergelijke informatie ook met mijn zoon. Qua karakter is het nu eenmaal zo dat hij een beetje voorbereiding prettig vind, want anders heeft hij geen idee wat zo'n tocht inhoudt. Het ene kind zal het prima vinden om al doende te ontdekken hoe het gaat, de mijne wil weten waar hij aan toe is (voor zover mogelijk).

Het duurt nog 6 maanden voor we daar zijn, dus zo af en toe kijken we bijvoorbeeld een survivalfilmpje en dan vraag ik: heb gezien waar hij ging slapen en wat hij daar zocht? Ja, stromend water in de buurt.
Als we dan ter plekke zijn, vindt hij het hartstikke stoer dat hij een goed kampeerplekje kan spotten.
Verder laat ik soms video's of foto's zien van de Queyras en ik grap dan dat we door een Bob Ross schilderij gaan wandelen. (Hij krijgt stilletjes aan een idee hoe het er daar uitziet).

Maar nee, colleges geef ik niet. Wat lopen betreft zal dat ter plekke wel duidelijk worden. Hij heeft genoeg gewandeld in de bergen (hebben ook een aantal jaar in Frankrijk gewoond), maar met een zware rugtas is wel nieuw.

Het verschil tussen stappen en lopen ben ik ook wel benieuwd naar!
 
Huh? Je meent het!?
Is dat niet een beetje overkill? Het lijkt mij echt teveel informatie voor een 7-jarige. Hij hoeft toch niet in zijn eentje de bergen in?
Laat die knul vooral genieten. Hij moet er lol in hebben/krijgen en dan komt de rest vanzelf. Zijn enige verantwoordelijkheid moet zijn de fysieke inspanning te leveren en aan te geven als het niet gaat. De rest is de verantwoordelijkheid van de begeleider.

Goed om onderweg bij bepaalde passages voor te doen hoe je het voeten het beste kunt zetten, gewoon op het moment dat het aan de orde komt.

En ik ben als ervaren bergwandelaar ook wel benieuwd wat "niet lopen maar gewoon stappen" betekent.

Marla
Ik vind dat geen overkill, neen. In het hooggebergte vind ik dat risico toch net iets te belangrijk om een kind geen basis mee te geven. Natuurlijk is het de bedoeling dat hij vooral geniet en daar zal dan ook de nadruk op liggen. Maar ik vind het net zo belangrijk dat ie weet wat hij kan doen als er iets met mij zou gebeuren. En dan is het net de verantwoordelijkheid van de begeleider om ervoor te zorgen dat iedereen die meegaat een crashcursus in deze materie heeft gehad. Ik zou het als begeleider net onverantwoord vinden om een kind op zo'n avontuur mee te nemen zonder dat hij zich van de gevaren bewust is. Hij moet geen PRO zijn op die leeftijd, maar enkele basiskneepjes kunnen echt wel geen kwaad. Stel ik lig ergens bewusteloos? Hij moet weten hoe hij mijn telefoon kan ontgrendelen, nooddienst kan bellen, fluitje gebruiken om aandacht te trekken, noem maar op,... Sommige dingen kan je enkel in de praktijk op het terrein aanleren, zoals die staptechnieken, maar andere kan je thuis voorbereiden. Datzelfde geldt - mijns inziens - ook voor professionele berggidsen. Als die hun werk goed doen, dan nemen ze ook niet zomaar mensen mee zonder dat ze op voorhand de gevaren overlopen en de basistechnieken aanleren of toch tenminste bespreken. Dat lijk me de evidentie zelve. Die informatie komt er voor mijn zoontje natuurlijk ook niet in één dikke brok, maar in kleine brokjes en op een leuke manier gebracht, aangepast aan zijn leeftijd. Geen oersaaie uren durende cursussen of dergelijke.

Lopen bij ons = rennen bij jullie
Stappen = wandelen of lopen (dus aan een normaal tempo voortbewegen)

Op een smalle richel moet je immers niet beginnen lopen :ROFLMAO: maar stappen 🙃
 
Beleef jij plezier aan Hiking-site.nl?
Overweeg dan een (eventueel maandelijkse) vrijwillige donatie te doen via onderstaande knop:


Steun Hiking-site.nl door aankopen te doen via de volgende links (een kleine commissie op aankopen zijn de verdiensten):

Bovenaan