Driehoek door Trollheimen in Noorwegen

Discussie in 'Discussie: wandelgebieden' gestart door Linda P., 17 aug 2010.

  1. In navolging van de vorige schrijver, schrijf ik ook mijn ervaringen met een route op. Mijn beschrijvingen van nattigheid kunnen erg beïnvloed zijn door het slechte weer dat wij hadden.

    De driehoek door Trollheimen in Noorwegen gaat van de Gjevilvasshytte, via de Trollheimshytte en de Jøldalshytte weer terug naar Gjevlvasshytta. Je kunt ook vanaf de Jøldalshytte beginnen.
    De Gjevilvasshytte ligt aan een weg en is te bereiken met de auto (of een dure taxi vanuit Oppdal). Mooi uitzicht over een meer en de bergen er omheen. Het eten dat ze serveren is goed. De bedden kraken zo hard, dat je het hoort als iemand in een andere kamer zich omdraait.
    De wandeling begint over een asfaltweg en gaat vervolgens over een pad door het bos omhoog tot boven de boomgrens. Daar waar je een ander dal ingaat, moet je een riviertje oversteken waar stenen in liggen, zodat het mogelijk is om droogvoets over te komen. Een paar km verderop gaat het flink omhoog en wordt het pad steniger. Er is daar een schuithut, iets van het pad vandaan. Uiteindelijk over het hoogste punt heen. Ik heb er geen uitzicht gezien omdat ik in de laaghangende wolken liep. Je moet nog ergens een sneeuwveld oversteken dat eindigt in veel water waar je overheen moet springen. Was geen probleem voor mij. De afdaling naar de Trollheimshytte heet in de volksmond "de syv skyffelser" (= de 7 teleurstellingen). Hij bestaat uit 7 plateau's die er redelijk hetzelfde uitzien. Steeds als je over de rand kan kijken denk je "hé, dat heb ik daarnet al gezien". De afdaling is erg stijl. Niet moeilijk, maar wel een aanslag op je knieën. Beneden gekomen over een vlak, nattig pad naar de Trollheimshytte, die je pas op het laatste moment kunt zien liggen.
    De Trollheimshytte ligt niet aan de weg, maar is met een stukje lopen met een boot te bereiken. Ze hebben er goed eten en 's morgens zelfgebakken broodjes.
    Er zijn alternatieve routes naar de Jøldalsahytte over allerlei toppen. De standaard route begint vlak door soppig terrein. Vrij snel gaat het omhoog en blijft het lang klimmen door nog groen terrein. Boven de boomgrens wordt het weer stenig, maar niet moeilijk om te lopen. Ik heb wederom het uitzicht vanaf het hoogste punkt niet kunnen zien. Op weg naar beneden kregen we wel mooi utizicht over het dal met mooie herfstkleuren. Er was wat moeras beneden en je moet wat grote sprongen maken over (te) zachte grond. Vervolgens kom je bij een mooie waterval. Daar begint een stenige weg die door het dal kronkelt totaan de hut. Deze gaat later over in een gruisweg. Onderweg moeten er behoorlijk wat ondiepe beekjes worden overgestoken. Dit kan allemaal met droge voeten.
    De Jøldalshytte ligt aan een weg die niet toegankelijk is voor bezoekers. Maar via die weg kun je wel vrij snel van de parkeerplaats bij de hut komen, evt. op de fiets. Ik was niet zo onder de indruk van het eten hier.
    De volgende dag hadden we voor het eerst mooi weer. We hebben toen gekozen voor een alternatieve route. Die begon vanaf de Jøldalshytte naar de top van Gråfjellet. Vervolgens zuidwaarts door het terrein en bij een brug kwamen we weer bij de gewone route. Daar vandaan begon het weer met een modderig gebied, maar al vrij snel een mooi pad door een dal dat kilometers doorgaat. Toen we lager kwamen, liepen we tussen de bomen en dan moet je wat meer uitkijken voor natte boomwortels. Na een lange dagetappe ben je weer terug bij de Gjevilvasshytte.
    Alle dagetappes zijn vrij lang, dat wil zeggen 7-8 uur doorstappen (ex. pauzes) als je een lichte rugzak op hebt (6 kg). Ik vond het pad niet technisch moeilijk, wat ook te maken kan hebben met die lichte rugzak. Zoals gezegd, hadden we de tweede helft van de tweede dag mooi uitzicht en de derde dag ook. En ik ga ervan uit dat het uitzicht elders ook spectaculair had kunnen zijn als het weer beter was geweest. Ik dit gebied kan het al vroeg gaan sneeuwen, ik heb eind september eens mijn route drastisch moeten inkorten vanwege 30cm sneeuw. Al met al wil ik deze route aanbevelen.

    Andere hutten in de buurt zijn Bårdsgården die aan de weg ligt. Dat is een zelfbediende hut met douche en gewone wc. Aan de overkant van het meer van de Gjevilvasshytte ligt Vassendsetra wat een zelfbediend, charmerend klein hutje is met mooi uitzicht op een grote berg. Het pad tussen Bårdsgården en Vassendsetra is best extreem drassig. Je kunt vanaf Gjevilvasshytta met een bootje naar Vassendsetra. Alternatief is een pad langs het water waar veel mensen in het huttenboek over klagen qua drassigheid.

    Linda
     
  2. OOK Trolheimen

    Hey Linda,

    Leuk om te lezen. Ben er ook geweest. 8 dagen rond getrokken van 21 juli t/m 28 juli.
    Begonnen rond de middag bij de Gjevilvasshytte. Daar de auto geparkeerd. ( tolweg erheen ) Toen richting de Jøldalshytte. Kwam binnen een paar uur nadat we gestart waren een koufront over. Eerst regen dat over ging in sneeuw en in een loeiharde wind. Tentje op gezet bij de brug over de rivier de Minnilla en slapen. Volgende dag schitterend weer. Door gelopen naar afslag naar Jøldalshytte. Vandaar naar Trollheimshytte. Getwijfeld of we via Troll hotta of Svarta dalen zouden gaan. Werd de laatste. Was geen goede keuze. Is wel lekker vlak maar over de helft word het erg saai. Steeds maar eindeloos lang door berken en wilgen opslag / bos en erg nat. Veel steekbeesten. Geen uitzicht en vrijwel geen kampeerplekjes. Geen aanrader dus via dit dal te gaan. Met mooi weer beter over de bergen te gaan. Gekampeerd aan eind van Svartadal bijna op het pad. Gek genoeg bijna geen muggen..........
    Volgende dag naar Trollheimshytte. Door erg zompig terrein. Mooi dat wel. Mooi weer maar ook veel steekbeesten in alle maten !! Bij de hut koffie gedronken en verder gegaan naar Bossvasshogda. Dat is aan de voet van de Snota. Ook door erg zompig en stuk gelopen terrein. Horzels en deltastekers en muggen in overvloed. Erg mooi gebied dat wel. Duurde lang tot we eindelijk boven de boomgrens waren en nog langer voor we aan de voet van de Snota ons tentje op zette. Had gehoopt daar hoog genoeg te zitten om geen muggen te hebben............
    Nou daar waren ze dus OOK. Dat werd dus eten in de tent, vliegensvlug je zelf in delen wassen, steeds met een netje over je kop lopen........ niet erg relaxed.
    Volgende dag om 5 uur opgestaan, zon scheen al. Naar de top gegaan van de Snota zonder tentje, dus zo licht mogelijk. Dit is voor goed geoefende bergwandelaars wel te doen. Er zit wat eenvoudig klimwerk in maar nergens gevaarlijk. Goed aangegeven. Wel sneeuwvelden. Om 11 uur op de top. Schitterend weer, mooi uitzicht. Om 16.00 uur weer bij de tent. Lekker je eigen wassen tussen de muggen en knutjes.......
    Volgende dag was het regenachtig. Ingepakt en van kampeerplek dwars overgestoken op 800 m. hoogtelijn door het terrein naar het zuiden waar het pad van de Trollheimshytte naar Karvatn bij Sollirabben komt. Dat scheelde ons eerst een afdaling naar de hut en vervolgens een erg zompig gebied en zeker 8 km. omlopen. Doorsteek was met een hoogtemeter en kompas / kaart goed te doen. Ook wel nat door de regen en hier en daar wat steil.
    Toen door gelopen richting Karvatn. Iets voor Karvatn net voor de laatste steile afdaling aan de rivier gekampeerd..............knutjes in overvloed...........
    Dag erna afgedaald via mooie waterval naar Karvatn. Oud maar mooi onderhouden zelfbedieningshutje op groot Noors boeren erf. Daar beetje proviand ingekocht. Direct verder gelopen richting het ZO richting Badsgarden.
    Eerst door een bos lekker schaduw. Daarna werdhet veel zompig prutmoeras. Na ongeveer een derde van deze route kregen we een bruggetje hoog over de rivier. Op de kaart staat dat de route Oost blijft van de rivier. Na wat zoeken vonden we die route. Wel wat oude markeringen en niet veel begaan, hier en daar overgroeid. Vaak naar de andere kant van de beek gekeken maar zagen daar toch echt geen pad lopen.
    Ons pad werd steeds moeilijker te vinden en was slecht onderhouden. Soms gevaarlijk klimwerk !! Pas een paar km. voor we de dam van het To Vatna zagen bleek er aan de overkant van het dal toch een nieuw pad te lopen. Deze loopt door de kloof in het dal.
    De TT heeft verzuimd de markeringen van de oude route weg te halen op de plekken waar de nieuwe route afsplitst. Het oude pad aan de Oostkant van het dal staat zelfs nog op de verkrijgbare kaarten. Een erg gevaarlijke situatie !!
    Van de dam via het meer richting het gehucht Storlia. Je loopt maar kort langs het meer en moet dan alweer snel omhoog. Hier staan een aantal steen mannen langs de gravelweg.
    Ook nu weer bleek het niet goed aangegeven. We eindigden op een steile graswand boven enorme rotsblokken. We zijn moeizaam omlaag geklommen. ( Heb zelf veel klimervaring )
    Hebben ons tentje iets voor Lotjonnhalsen langs de beek neer gepoot na een lange, lange , veel te lange dag van ruim 13 uur lopen en klimmen door erg nat terrein.
    We hadden gepland de volgende 2 dagen te benutten om terug naar de Gjevilvasshytte te lopen. Deze eerste van de volgende dagen had een snelle start. Mooi weer. Pad was droog en goed en daald af naar Storlia. Daar kan je dus niets krijgen! Van daar zijn we niet afgedaald naar Badsgarden maar via een klein looppaadje ( staat op kaart wel even zoeken ) op hoogte blijvend kom je zo op de overgang Hammarbekken naar Vassendsetra. We keken op ons horloge en schatten de kans erg klein dat we alsnog de boot naar de Gjevilvasshytte zouden kunnen halen. Maar toch een sprint er in gezet, een sprint van 6 km............ In de regen want het begont te onweren.
    Lange tijd is de boot niet zichtbaar. Dan, toen hij wel zichtbaar was bleek dat we eigenlijk eerst nog via de hut moesten lopen. Gingen toch maar dwars door weiland. Minuten tikten weg. Boot zou om 15.30 uur weg gaan. Het was 15.20 dat we rennend de steiger op stormde. Boodje bleek tjok vol te zitten. Kappitein was niet erg vriendelijk maar wij waren op de bood!! Nauwelijks voet aan boord gingen de trosen los en voer hij 7 minuten te vroeg weg........ Onderweg klaarde het weer op en hadden we en schitterend uitzicht op de omringende bergen. Indrukwekkend.
    Terug bij de Gjevilvasshytte. hebben we ons zelf getrakteerd op een heerlijke kop koffie met wafels. We ontdekte dat onder de hut een geweldig mooie toiletruimte met douches is. Tegen geringe betaling kan je daar eindeloos douchen..........
    Daarna troep in de auto gestopt en iets doorgereden naar het schitterende strand aan het meer. Daar mag je op de verste parkeerplaats overnachten. Wij hebben onze tent op het strand neergepoot en heerlijk geslapen............

    Terugkijken;
    Trollheimen is natter dan ik verwachte. Erg veel zompig terrein. Paden zijn dan op veel plekken over een breed stuk helemaal stuk gelopen. Moet dan zelf je weg zoeken. Schoenen raken, ook als ze nieuw zijn, doorweekt.
    Hoogteverschillen zijn groot. Trollheimshytte ligt laag evenals Karvatn. Veel hoogtemeters steigen en dalen dus.
    Wij hadden eigenlijk erg goed weer, warm zelfs, ook snachts.
    Wij kampeerden, dat geeft je de vrijheid om daar te stoppen waar jij dat wil. Anders zijn de afstanden pittig tussen de hutten. Rugzakken wogen 17 en 18 kg. dat was incl. tent, eten, etc. ( koken op gas )
    Een geschikt plekje vinden voor de tent was niet altijd even makkelijk. Water was nooit een probleem, is er in overvloed.
    Grootste probleem bleken de steekbeesten. We waren goed voorbereid. Deet lotion en spray en muskieten netjes voor over de hoed. Desondanks had mijn vrouw 53 steken in haar gezicht opgelopen en zag er zodoende niet erg fraai uit. Vooral de dazen, horzels en knutten kunnen er voor zorgen dat je op sommige momenten nogal kribbig en hopeloos bent. Het is dan zaak proberen te relativeren....................lachen dus...
    Ondanks de warmte ook kleding met lange mouwen en lange broek aan houden.

    Genoten? JA !!
    Zware tocht ? JA !!! ( vergeleken met Hardangervidda westkant )

    Voor meer info kan je me hier altijd vragen stellen.
     
    Laatst bewerkt: 17 aug 2010
  3. Leuk om ook over een kampeervariant te lezen.

    Wij waren er eind augutus en toen waren er geen steekbeesten.

    Linda
     
  4. Linda, het heeft helemaal niets met dit draadje te maken, maar je hebt PM.

    Eins
     

Deel Deze Pagina