Home » Thema-artikelen » Catalonië » De grote Pre-pyreneeën doorsteek

De grote Pre-pyreneeën doorsteek

In de Pyreneeën zijn er diverse grote meerdaagse routes die de wandelaar van oost naar west of van west naar oost over en door de bergen leiden: de Franse GR10, de Spaanse GR11 en de HRP. Sinds kort is daar een nieuwe route bijgekomen die het minder hoog zoekt: La gran travesía por el Prepirineo (GTPP of de grote Pre-Pyreneeën doorsteek).

Minder hoog, meer cultuur

De reeds bekende lange routes in de Pyreneeën zoeken vooralde hoogte en daarmee de rust en eenzaamheid op. Dorpen worden liefst zo min mogelijk aangedaan en -zeker bij de Haute Randonnée Pyrénéenne (HRP)- hoge passen zijn eerder regel dan uitzondering. De GTPP zoekt het een stuk lager, niet in de laatste plaats vanwege diens ligging ten zuiden van de daadwerkelijke Pyreneeën. Bij de GTPP ligt de nadruk ook veel meer op het onderdompelen in de cultuur. De route zoekt dan ook veel kleine dorpen op en tijdens het wandelen kom je vaak in contact met de lokale bevolking.

Van Figueres naar Irunberri-Lumbier

De grote doorsteek van de Pre-Pyreneeën is opgedeeld in 24 dagetappes. Deze zijn over het algemeen behoorlijk lang, denk daarbij 6 tot 8 effectieve wandeluren. Het is dan ook typisch een tocht om in de zomer te lopen als de dagen langer zijn. Echt hoog kom je tijdens deze tocht niet: het hoogste punt ligt op 2345 meter tijdens de 16e etappe. Op die dag passeer je namelijk de Colladeta de L'Ibón met onder andere een schitterend uitzicht op de Turbón. Dit eigenlijk ook één van de weinige punten op de route waar je rekening met sneeuw moet houden als je de tocht niet in de zomer loopt.

Aaneenschakeling van gemarkeerde en ongemarkeerde routes

La gran travesía por el Prepirineo is niet een standaard GR-route die je kent van de rood/witte markeringen. De route is namelijk het hersenspinsel van een uitgeverij die ten zuiden van de Pyreneeën diverse stukken van bestaande GR-routes en uitgesleten paden van veeroutes ('trashumantes') aan elkaar heeft gekoppeld om zo tot een eigen 'travesía' te komen. Zo komen achtereenvolgens de Spaanse GR2, GR1, GR241, GR4, GR18, GR18.1, GR15 en GR13 aan bod. Daardoor is de enige (mij bekende) gids van deze route dan ook een onmisbaar hulpmiddel. Eerder werd de route reeds in delen beschreven in het blad 'El Mundo de los Pirineos', van dezelfde uitgeverij.

Minder zwaar, niet minder mooi

Heel begrijpelijk is de GTPP minder zwaar dan de lange GR-routes die dwars door de Pyreneeën gaan. Hoewel de dagafstanden vaak langer zijn, evenals de ingeplande tijden van de dagetappes, is er veel minder hoogteverschil te overbruggen. Dankzij de ligging heb je als wandelaar echter continu een schitterend uitzicht op de Pyreneeën zelf. Enkele strategische uitzichtpunten zijn in de route opgenomen, waardoor je zelfs een volledig rond uitzicht hebt om bij weg te dromen. Daarbij kijk je dan niet alleen uit naar de verderop gelegen toppen van de Pyreneeën , maar tegelijktijd krijg je de kans om uit te kijken over het vlakkere binnenland. In de dorpen die tijdens de tocht worden aangedaan zijn er is steeds meer dan voldoende mogelijkheden om eten in te slaan of te kiezen uit diverse overnachtingadressen. Water kun je over het algemeen bijvullen middels de vel waterbronnen die gepasseerd worden.

Ook de Congost de Montrebei

De makers van de route hebben geprobeerd om de mooiste routes en landschappen van de Pre-Pyreneeën met elkaar te verbinden. Zo kom je vrijwel direct door het schitterende Besalú, maar doorkruist de route ook de zeer indrukwekkende Congost de Montrebei. Deze kloof wordt onder andere door Ton Joosten ook beschreven in zijn boek met mooiste dagwandelingen in de Pyreneeën. Het zal voor de bedenkers van de route een lastige keuze geweest zijn om te kiezen tussen dwars door de kloof (vooral indrukwekkend vanwege de nauwheid en hoogte ervan) of juist over de nabijgelegen Montsec te gaan (met een schitterend uitzicht over de Pyreneeën en het achterland van Lleida). Een onlangs aangelegde asfaltweg naar de pas op deze berg heeft de keuze echter makkelijker gemaakt, want het is nu eenmaal mooier en fijner wandelen op een bergpad in een kloof dan een op een pas aangelegde asfaltweg door een bos op de berg.

Links

Reacties op deze pagina: