foto In het schrijfblok komt telkens een nieuw (reis)verhaal over de belevenissen van bezoekers van de site. Ook jij kunt jouw verhaal insturen voor publicatie.

Te koop:
Het volledige reisverslag in boekvorm. De prijs van het verslag is EURO 7,50 + portokosten. De netto-opbrengst is voor het goede doel: Het Straatkinderenproject Karunalaya , Chennai in India. (www.karunalaya.nl)
Het verslag is te bestellen via de e-mail: henkenmaria@caiway.nl of per post: Henk Melissen, Velletriweg 13, 4731DP Oudenbosch.

Oudenbosch – Santiago de Compostela, Deel 5:

Vrijdag 3 mei t/m vrijdag 17 mei 2013

Pamplona – Léon: 400,7 km

 

 

“De Camino is een weg vol vreugde”.

 

De voorbereiding op de “Tocht der Tochten”: deel 5

De gedachten aan de route naar Pamplona heeft er voor gezorgd dat er het hele jaar verder geen dag voorbij gaat of er wordt wel even gewerkt, gedacht aan de volgende etappe.
Al snel heb ik de route bepaald en Léon als eindplaats gekozen.
Het vervoer wordt geregeld: vliegen met Ryanair.
Zowel de heenreis als de terugreis geboekt.
Tot mijn grote schrik worden de vluchten in februari allebei geannuleerd.
De beslissing genomen: bussen met Eurolines.
Het is nu eind februari 2013 en vanaf nu ga ik trainen.
Op 25 februari de bus naar Irun gereserveerd bij Eurolines en de terugreis van Léon naar Breda.
De tickets zijn in de pocket.
Ik vertrek op donderdag 2 mei en kom op vrijdag 3 mei rond 5.00u ‘s morgens aan en dan de bus nemen naar Pamplona.
De terugreis is nog leuker. Ik heb nog de tijd om Léon te bekijken, want ik stop met wandelen op vrijdag 17 mei en de bus gaat de andere dag 18 mei om 17.15u  naar Breda.
Het is ondertussen eind maart en vreselijk koud; een gure oostenwind, veel sneeuw en tot overmaat van ramp ook nog ziek geworden.
Dat betekent:  weinig gewandeld.
In april een nieuwe start gemaakt, maar ook dan is het nog guur. Toch al een paar wandelingen van 3 en 4 uur gemaakt.
Het is intussen eind april; de kroning van Willem-Alexander gaat plaats vinden en er is getraind met volle bepakking= een kilo of 9.
Alle voorbereidingen zijn klaar.
Donderdag 2 mei vertrekken en vrijdag 3 mei aan de wandel.
De weersvooruitzichten zijn redelijk.

 

De paklijst.

 

Algemeen:

Rugzak : Gregory Triconi 60.
Wandelstok
Tilly Hat.
Zwitsers mes en mes aan de rugzak.

Kleding en hygiëne:alles in plastic zakken.

Tandenborsteltje en tandpasta
Veiligheidssluitspelden (2)
Oordopjes
Handdoek
3 T-shirts  ; sneldrogend
2 onderbroeken
Lichte pullover en 1 blouse en poloshirt
Dun regenjack
Poncho
3 paar kousen; Bridgedale Trekker; zomersokken
Crocks
Dunne slaapzak (2 reizen)
2 zakdoeken
2 lange afritsbroeken
Verzekeringspapieren
Identiteitsbewijs/bankpas
Balpen,potlood
Schrift
Adressen
Foto van allemaal
Drinkflessen: 2 Dopperflessen
Solar Travel Pal
Toiletpapier
Wasknijpertjes
Plastic zak
Nylon touw
3 in 1 bestek: Sporck
Aansteker
Telefoon
Hondenschrik
Visitekaartjes
Zitmatje
Fluitje
Naald en draad: ijzerdraad

 

EHBO:

  1. Compeed
  2. Imodium
  3. Lippenvet
  4. Pleisters
  5. Paracetamol
  6. Paracetomol en aspirine
  7. Tekentang

 

Kleine plastic flesjes/doosjes:

  1. SRL gelei
  2. douchegel
  3. zonnebrand

De route is iets anders gegaan als van tevoren gepland.
De eerst dag meteen 11,2 km gelopen.

De route is als volgt:

Deel 5: Pamplona – Léon.   = 400,7 km

Dag 1: vrijdag 3 mei 2013

Pamplona – Zariquiegui                                                                                 11.2 km

5,1       Cizur Menor
6,1       Zariquiegui

Dag 2: zaterdag 4 mei

Zariquiegie – Lorca                                                                                        25,8 km

 

5,9       Uterga
2,8       Muruzabal : restaurant Los Nogales : spiegeleieren met ham
1,8       Obanos
2,3       Puente la Reina : beeld
4,9       Maneru : zestiende eeuws kruis, San Romankerk
2,6       Cirauqui
5,5        Lorca

Dag 3 : zondag 5 mei

Lorca - Los Arcos                                                                                          30,1 km

4,7       Villatuerta : kerk La Asuncion
4,1       Estella : San Pedrokerk –Irache : wijn
2,1       Ayequi
5,0       Azqueta
1,9       Villamayor de Monjardin
12,3      Los Arcos

 

Dag 4 : maandag 6 mei

Los Arcos  - Logrono                                                                                     27,9 km

6,8       Sansol
0,8       Torres de Rio
10,9      Viana   
9,4       Logrono: kathedraal+ kerk : Santiago el Real

 

Dag 5:  dinsdag 7 mei:

Logrono  - Najera                                                                                           30,7 km

12,8      Navarrete
7,9       Ventosa
10       Najera

 

Dag 6: woensdag 8 mei

Najera – Granon                                                                                             28,4 km

5,7       Azofra
9,5       Ciruena
5,8       Santo Domingo
6,2       Granon

 

Dag 7: donderdag 9 mei

Granon  - Villafranca Montes de Oca                                                              27,8 km

3,8       Redecilla del Camino
2,0       Castildelgado
2,1       Viloria de Rioja
3,3       Villamayor del Rio
4,7       Belorado
4,8       Tosantos
1,9       Villambistia
1,6       Espinosa de Camino
3,6       Villafranca Montes de Oca

 

Dag 8:  vrijdag 10 mei

Villafranca Montes de Oca – Cardenuela Riopico                                           24,7 km

12,1      San Juan de Ortega
3,7       Ages
2,5       Atapuerga
6,4       Cardenuela Riopico

 

 

Dag 9 : zaterdag 11 mei

Cardenuela –Riopico  - Rabe de las Calzadas                                     27,3 km

2,1       Orbaneja
4,8       Castanares
9,8       Burgos
9,-        Tardajos
1,6       Rabe de las Calzadas

 

Dag 10 zondag 12 mei

Rabe de las Calzadas – Castrojeriz                                                                28,5 km

8,1       Hornillos de Camino
5,7       Desvioal refugio de Arroyo San Bol
5,-        Hontanas
9,7       Castrojeriz

 

Dag 11 : maandag 13 mei

 

Castrojeriz – Fromista                                                                                    24,9 km

9,1       Puene Fitero
1,7       Itero de la Vega
8,1       Boadilla del Camino
6,0       Fromista

 

Dag 12 :  dinsdag 14 mei

Fromista – Calzadilla de la Cueza                                                                  36,4 km

3,8       Poblacion de Campos
3,7       Revenga de Campos
2,0       Villarmentero de Campos
4,0       Villacazar de Sirga
5,7       Carrion de los Condes
17,2      Calzadilla de Cueza

 

Dag 13:  woensdag 15 mei

Calzadilla de la Cuez – Sahagun                                                                    21,7 km

6,2       Ledigos
3,3       Terradillos de Templarios
12,2      Sahagun

 

Dag 14 : donderdag 16 mei

Sahagun – Reliegos                                                                                       30,7 km

10,1      Bercianos
7,8       El Burgo Ranero
12,8      Reliegos

 

Dag 15:  vrijdag 17 mei

Reliegos – Léon                                                                                             24,6 km

5,9       Masilla de la Mulas
4,0       Villamoros de Mansilla
2,0       Puente de Villarente
4,4       Arcahueja
8,3       Leon

 

Deel 5 : Pamplona – Léon.

 

Donderdag 2 mei :

Vertrekdag.
’s Morgens al veel sms’jes gehad ;telefoontjes. Randy en de kinderen , Stefanie en Stefan komen nog koffie drinken.
Altijd spannend zo’n vertrekdag.
We waren: Maria, Stefanie en Stefan en Lina en ik net in Breda , toen we al een Eurolinesbus zagen rijden.
11u10. Het is niet mijn bus.
Maar hij was er wel heel snel, rond half 12 en het was gauw afscheid nemen, bagage in het ruim en vertrekken. Er was nauwelijks tijd om te zwaaien.

In de bus was het niet zo druk, nog volop lege plaatsen.
2 Spaanse chauffeurs en later blijkt veel passagiers uit Portugal.
Bij de eerste stop ontmoet ik Kees, een medepelgrim, die in Astorga verder gaat wandelen. Vorig jaar is hij geblesseerd moeten stoppen en nu gaat hij verder naar Santiago.  Even kletsen over de Camino en na een plaspauze weer verder.
Bij Antwerpen in de file en in het centrum nog 2 mensen opgepikt. Dan op weg naar Brussel, ook daar stappen mensen in en zo raakt de bus aardig vol.
Dwars door het centrum van Brussel op weg naar Lille, dan is de bus vol.
Naast mij zit Antonio, een Portugees , die in Nederland en Duitsland gewerkt heeft.
We praten in het Duits.
Ik krijg last van mijn benen en probeer ze zoveel mogelijk omhoog te leggen.
Na wat korte slaapjes en enkele korte pauzes bij benzinestations kom ik om 4.05u aan bij het station van Irun.

Vrijdag 3 mei: Pamplona – Zarquiegui = 11,2 km.

Het station is officieel niet open voor mij en ik blijf buiten het station wachten tot de bewaker rond 5 uur de stationshal opent.
Gelukkig kan ik nu binnen wachten en zitten.
Om 6 uur gaat de stationsrestauratie open en al snel zit ik aan mijn eerst koffie Americano. Het klopt : een grote kop koffie en deze is heel lekker.
Nu wachten tot 8.00u
Volgens het weerbericht op de tv moet het in Pamplona al droog zijn en wordt het weer steeds beter. Ik hoop het.
Om 7.45u staat de bus klaar , maar ik moet terug om een kaartje te kopen bij het loket.
Om 8.00u op weg naar Pamplona. Jammer dat het weer zo slecht is, want het is een prachtige tocht door “De Ardennen”.
Ik ben om 10.15u in Pamplona en het miezert nog een beetje na.
Maria gebeld  en de stad bekeken en nog wat mooie foto’s gemaakt.

 

 

Dan op weg.
Ik weet de weg nog en bij het muurtje waar ik vorig jaar gestopt ben, laat ik een foto maken.

Ik kom een accordeonist tegen en die krijgt natuurlijk geld, meer dan de bedelaar bij de kerk in Pamplona.
Het is een mooie route naar Cizur Menor , waar ik om 13.00u al ben.
Ik neem de beslissing om door te lopen naar de volgende plaats: Zariquiegie.
Het is voornamelijk klimmen en dalen en soms langs een mooi,speciaal aangelegd stenenpad.

Het is supermooi hier. Ik voel me nu al gelukkig.
Zariquiegui is een piepklein dorp met een mooie gotische kerk. Er zullen er nog veel volgen.
Ik ben rond 15.00u in de herberg; inschrijven en stempelen.
Dan de gebruikelijke rituelen zoals altijd:

  1. Uitgebreid douchen en de spieren opwarmen
  2. Kleding wassen
  3. Verslag schrijven , meestal onder genot van een heerlijk glas bier.
  4. Wat uitrusten en dan het dorp bekijken.

Er zijn heel veel Duitsers onderweg, dat praat wel gemakkelijk.
Rond 19.30u aan tafel, ik zit bij een mevrouw uit Vessem die al 2 maanden op pad is en bij een Duitser waar zij veel mee optrekt.
Ik kan alleen maar luisteren naar haar verhaal: haar dochter heeft haar rug gebroken bij het skiën en ze weet niet goed wat ze moet doen. Naar huis of blijven.
Telkens begint ze er opnieuw over en dan is het voor haar gemakkelijk dat er een Nederlander aan tafel zit waar ze haar verhaal aan kwijt kan.
Vandaag eten we: witte bonensoep,sla met tomaat, hamburgers met een beetje gebakken aardappelen en een pannenkoektoetje. Natuurlijk volop brood en wijn en water.
Rond 21.00u naar bed en geslapen tot een uur of 5, daarna wat dommelen.

Zaterdag 4 mei: Zariquiegui – Lorca = 25,8 km

Na de snelle rituelen ’s morgens aan de wandel rond half 8.
Het is meteen klimmen langs stenige , smalle weggetjes naar Alto Perdon.
De zon komt er al een beetje door, maar omdat het nog vroeg is en hoog, is het behoorlijk fris.
Onderweg kom ik  langs de bron la Teja, ( de Vervloeking) waar de duivel de wandelaars probeerde te verleiden door hun ziel te ruilen voor water.

 

Dan omhoog langs de vele windmolens naar Alto del Perdon, 800m, een van de vele hoogtepunten op de Camino.
Er staat een monument en  een groep ijzeren silhouetten.
Op het monument het opschrift: Waar de weg van de wind de sterrenroute kruist.
De Spanjaarden hebben er flink gebruik van gemaakt , er staan wel honderd windmolens.

 

Het is jammer dat ik nu alleen ben, geen foto naast een silhouet.
De afdaling is zwaar en stenig.
Als het zou regenen, is het bijna niet te doen.
Je moet je zeer goed concentreren en gelukkig heb ik mijn stok bij me.
In Uterga wil ik koffie drinken in de herberg waar ik vorig jaar met Andre gegeten heb, maar hij is dicht.
Dan op een bankje in de zon sokken wisselen en weer op weg.
Via Muruzabal , lekker koffie gedronken en even gerust en via Obanos met een mooie kerk naar het beroemde Puente la Reina /Gares.
Onderweg nog 2 mooie roofvogels gezien; de vegetatie bestaat voornamelijk uit koolzaadvelden en de wegkanten staan vol met allerlei bloemen , waaronder heel veel klaprozen.
Bij binnenkomst een stalen pelgrim die de verschillende routes laat samensmelten tot
een: De Camino Frances.

Puente is een prachtig dorp met smalle straatjes ; het geeft een speciaal gevoel, hetzelfde gevoel als in St. Jean Pied de Port.
Door het stadje naar de beroemde middeleeuwse brug over de rivier de Arga.
Hier hebben dus al duizenden pelgrims voor mij de rivier overgestoken.

Ik zie voor het eerst de ooievaars op torens en kerken.
Leuk dat de dorpen maar een paar kilometer van elkaar afliggen en in elk dorp is er wel iets te zien en zeker te kopen.

Na Puente la Reina op weg naar de volgende dorpen: Maneru, met een 16de eeuwse kerk en naar Cirauqui dat op een heuvel ligt en van verre al te zien is.
Daar heb ik een gevonden sok terug kunnen geven. Het meisje was er erg blij mee.
Dan hoor je van alle kanten het nieuws dat de herbergen in Lorca, waar ik wil slapen, vol zijn.
Ik ben benieuwd.
Er volgt nog een zware , prachtige tocht met mooi weer en om 15.45u kom ik in Lorca aan. Tijd om te stoppen.
Ik heb € 15,- in mijn handen en probeer al bij mensen een slaapplaats te krijgen, maar iedereen verwijst me naar de herbergen. Ja, ja geen Spaans kennen, dus maar verder.
Bij de herberg staan toevallig 2 Nederlanders op een taxi te wachten die hen naar het volgende dorp zal brengen. Ik ga niet mee.
Ik smeek bij de eigenaar om een slaapplek, desnoods op de grond en dan …………
Hij heeft nog een matras en die wil hij wel in de garage/opslagplaats leggen.

Yes!!!!!!!!!!!!!! Er ligt een matras tussen de kratten bier en cola , allerlei soorten fruit en groenten; het is er koud, maar ik kan slapen.
In de herberg ontmoet ik Hugo en Thea uit Noord-Holland en de mevrouw uit Vessem met haar Duitser. Ze gaat morgen toch naar huis.
Hugo vertelt over de verschrikkingen rond eind april bij de oversteek naar Roncevalles. Er lag 50 centimeter sneeuw en niemand mocht via de weg langs Orison. Toch zijn er 3 mensen vermist en 1 overleden.
Vandaag is het in ieder geval een prachtige dag geweest; iedereen roept over de mooie route.
Om 19.00u heerlijk gegeten: een grote gemengde salade vooraf, pasta als hoofdgerecht en verse aardbeien in sinaasappelsap als toetje. Een Pelgrimsmenu dat tijdens de gehele route varieert van € 8 ,- tot € 13,-.
Het is 20.30u , dus weer bijna bedtijd.
Ik heb nog getracht een e-mail te sturen naar Maria. Dat is dus niet gelukt , blijkt later.
Rond half 10 gaan slapen met al mijn kleren aan en capuchon op en in de slaapzak en nog is het koud.
Er is buiten veel lawaai en het ongewone heeft me niet veel laten slapen.

Zondag 5 mei: Lorca – Los Arcos = 30,1 km.

Om 6.00u al gaan kloppen bij de herberg om naar de wc te gaan, maar niemand doet er open.
Dan eerst alles maar wandelklaar maken en om half 7 opnieuw gaan kloppen. Geregeld. Nog een sinaasappel en een appel gekocht en om 7.00u aan de wandel naar Villatuerta.
Een dorp dat weer nieuw leven ingeblazen heeft gekregen dankzij de Camino.
Zoals in heel veel dorpen langs de route zijn er altijd een aantal voorzieningen : bars voor koffie en broodjes, soms een winkel.
Voor vanavond heb ik een slaapplaats laten reserveren door de vriendelijke eigenaar van de garage.
Dus ik kan op mijn gemak wandelen en dat is dus eigenlijk de bedoeling; rond een uur of 4 aankomen, rituelen , eten, kletsen en naar bed.
Tijdens het wandelen zie ik prachtige , bloeiende seringenbomen.
Ontbeten in Villatuerta en verder naar Estella een prachtig ,oud stadje: Estella ,la Bella wordt het genoemd.
Mooie kerken en oude gebouwen. Even gerust en weer verder via de GR 65; het is ongelooflijk mooi, de tranen lopen over mijn wangen, wat een wandelvakantie!!!!!

Ik heb geen tijd om te denken, alleen maar kijken naar de groene velden met graan, de wijnranken laag bij de grond met de eerste druifjes in knop.
De mooie wegkanten met allerlei bloemen , maar vooral mijn favoriete klaprozen.
Pelgrims voor je en achter je en altijd weer: “Buen Camino, Bon Camino , “Waar kom je vandaan?”
Je maakt even een praatje en dan weer verder, alleen met je gevoelens en gedachten.
De zon laat zich steeds meer zien en het wordt warmer, wat ben ik een bofferd.
Als het nu zou regenen, dan was het superzwaar, want van de 28km is er misschien 1 kilometer asfalt en voor de rest wegen met steengruis, modder die verhard is, grote en kleine stenen, maar soms een bijzonder mooi aangelegd pad.
Allemaal voor de Camino.
Je kunt niet fout lopen, alles is uitgepijld met gele pijlen, blauwe borden met de schelp op paaltjes of muren. Grandioos.
Van Estella naar Ayegui en dan naar het beroemde Monasterio de Irache, waar uit de muur zowel water als wijn komt.
Ik proef een beetje van de wijn , maar de kwaliteit is niet best: zurig.

Hierna beginnen de wijngaarden en bodega’s.
De dorpen zijn helemaal gericht op de Caminogangers en de bars en “tienda’s” doen goede zaken.
Ik ben vandaag wel 2x bijna mijn stok vergeten en die kan ik beslist niet missen.
Het dorp Azqueta is al van verre te zien, ik heb er om 11.45u koffie gedronken en voor de eerste keer me ingesmeerd en in blote benen en armen gelopen!!!!!!,prachtig Henkweer.
Om 12.30u gegeten in Villamayor de Monjardin en dan is het nog 12 km zonder voorzieningen naar Los Arcos.
Het gaat perfect, genoeg water, mooie “Ardense” vergezichten en bij wat langere, gruiswegen zet ik de IPod op en zing lekker hardop mee.
Om half 4 in Los Arcos en alles weer vol.
Ik heb gelukkig laten reserveren en de vriendelijke eigenaar reserveert voor morgen in Logrono en overmorgen in Najera. Prima geregeld, dat geeft een gerust gevoel.
Hij wast voor €0,50 mijn kleren en morgen kan ik vanaf  6.00 uur ontbijten.
Nu nog avondeten regelen en alles komt goed.
Onderweg heb ik prachtige roze bloemen gezien en volgens een Duitse mevrouw heten ze: Tamarisk ( klopt ) .
Om half 7 bij 2 Nederlandse dames aan tafel gegeten.
Een oude man probeert een geweldig mooi bewerkte wandelstok te verkopen, maar hij wil er €45,- voor en dat is wel erg veel.
De kerk bezocht tijdens de mis van 19.00u en een Nederlands pelgrimsgebed ontvangen.
De kerk is van binnen bijna geheel met “bladgoud “ bedekt. Je kijkt werkelijk je ogen uit. Maar…alle oude kerken zijn zo van binnen.
Rond half negen weer gaan slapen.

Maandag 6 mei:  Los Arcos – Logrono= 27,9 km

Vanmorgen heerlijk ontbeten, stokbrood met ham en kaas en  2 grote stukken , lekkere cake als toetje toe.
Dan op weg, het is wat koud, maar de zon begint al te schijnen.
Op weg naar Sansol.
Het is weer prachtig;ik bof dat ik hier mag wandelen. De vergezichten; nu alles overdekt met wijnranken, de vegetatie , alles is even mooi. Het is veel klimmen maar het gaat goed.
In Sansol is niet veel te beleven, maar Torres del Rio  heeft een prachtige achthoekige kerk, gebouwd door de orde der Tempeliers.

Van Sansol gaat het in een colonne pelgrims naar Viana en we zingen ondertussen allerlei liederen. Heel erg leuk.
In Viana om 12.00u gegeten en in de hele mooie kerk een stempel gekregen en een snoepje van een heel oud vrouwtje.
Je ontmoet telkens je medepelgrims en dat is leuk.
Dan op weg naar Logrono , een grote stad. Gelukkig gereserveerd.
Voor Logrono een oud vrouwtje langs de weg die precies bijhoudt hoeveel pelgrims er voorbij komen en je een stempel geeft.
Je kunt er ook van alles kopen.
In de stad is het even zoeken, maar het lukt  door het een aantal keren te vragen en de folder te laten zien.
Ik kom terecht in een grote slaapzaal; dat wordt oordoppen in.
Heerlijk gedoucht en dan de mevrouw naar de volgende herberg laten bellen dat ik pas rond 17.00u aankom.
Ze laten namelijk de reservering tot 15.00u staan.
Ik ga Logrono bekijken en dan eten.
Het kan eigenlijk nog niet om 18.00u, maar vooruit maar…………………………Een ratjetoe met van alles, een salade met vlees en een ijsje en een hele fles lekkere wijn, die ik toch maar niet helemaal leeggedronken heb.
Het is ondertussen een beetje gaan regenen en dan is de sfeer meteen anders.
Op tijd gaan slapen.

Dinsdag 7 mei:  Logrono – Najera= 30,7km

De weg door Logrono om de stad uit te komen,duurt lang en er is niets geopend. Geen enkele bar is er open , terwijl het toch al half 8 is. In Spanje komt er nog niets tot  leven midden in de week.
Nu snap ik dat er zo’n crisis is.
Bij een benzinestation net buiten de stad koop ik mijn ontbijt!!!!!!!
De weg is nu niet zo mooi, veel industrie tot ik bij het stadspark kom.
Dat loopt een stuk aangenamer op weg naar Navarrete.
In een muziekcafe lekker koffie gedronken  en een mooie kerk bezocht. Het interieur is weer alles goud wat de klok slaat.
Het is een kerk uit de 16de eeuw.
Op weg naar Ventosa heb ik een visser een dikke karper zien vangen. Hij is er zelf ook trots op.
Vlak voor Ventosa weer een tentje met een of andere pater die je een stempel geeft, te zachte koekjes en een appel die wel smaakt

.
Ik kom langs een 100tal meters hekwerk en daar zijn allemaal kruisjes ingemaakt van stokjes en soms van stof.
In Ventosa een broodje gegeten en dan de laatste 10 km naar Najera.
Nu is het gelukkig weer mooi.
In de verte met sneeuw bedekte bergen, wijnvelden zover je kunt kijken. Nu zijn ze er wel volop aan het werk!
Het is vandaag een bewolkte dag geweest met af en toe wat regen.
Maar dat deert niet. Het onderweg zijn, geeft heel veel voldoening.
Najera zelf is oud en mooi.
In het stadje voor een pelgrimsprijs gegeten maar teveel afgerekend, gelukkig wel mooie foto’s kunnen maken.
Ik laat Andre vanuit Nederland reserveren en dat gaat heel goed.
Dat wordt luxe slapen voortaan.
Als ik terug in de herberg kom, is de was nog niet droog. Die blijft dus binnen hangen tot morgenochtend.
Er zijn pelgrims die hun laptop bij zich hebben en heel de avond er mee bezig zijn.
Rond 20.00u gaan slapen  tot een uur of 5.
Woensdag 8 mei: Najera – Granon= 28,4km

Ik ben om 6.50u al aan de wandel.
Najera uit langs het beroemde klooster van Santa Maria la Real.
Ik kom langs rood gesteente ( bergen) waar nog gangen zijn uitgehakt.
Het is zwaarbewolkt, windstil , dus ik ben benieuwd.
De natuur is weer net zo mooi als een paar dagen geleden. Open vlaktes met druifterrassen.
Na anderhalf uur kom ik in Azofra waar ik koffie drink met een groot chocoladebroodje als ontbijt.
Je hoeft voor ’s morgens nooit eten te hebben, want onderweg kom je altijd wel iets tegen waar je kunt eten en drinken.
Je loopt dezelfde mensen weer tegen het lijf en dan is het even kletsen en dan weer door. Soms loop je een eindje met iemand op.
In Ciruena lijkt het wel een spookstad, allemaal nieuwe huizen en allemaal met rolluiken. Er is geen teken van leven te bekennen.???????
Het gaat druppelen, dus de paraplu erbij.
Ik heb nu mijn zomersokken aan; de ander 2 paar waren dus niet droog vanmorgen. Weer een leer voor de volgende keer: een paar wassen ;het andere paar gewoon uithangen.
Op weg naar de stad van de kip en de haan: Santo Domingo de la Calzada.
Een legende: een meisje wordt verliefd op een pelgrimsjongen en dat is niet wederzijds. Het meisje verstopt een zilveren beker in zijn bagage en hij wordt gepakt en opgehangen. De ouders gaan naar Santiago en op de terugweg komen ze langs hun zoon die nog steeds levend is.
Ze gaan naar de burgemeester maar die roept: “Jullie zoon is net zo levend als die gebraden kip en haan hier.” Dan vliegen de kip en de haan van het bord af en de jongen wordt bevrijd en het meisje opgehangen.

In het stadje koop ik eten bij een supermarkt en kan lekker droog op de markt eten.
Het is 12.30u en ik hoef nog maar een kilometer of 7 over een speciaal aangelegde gruisweg naast de snelweg.
Ik loop op met een Duitser uit Dusseldorf en we kletsen over van alles, vooral over de crisis in Europa.
We zijn snel in Granon. We komen in de hoofdstraat aan bij een herberg waar we voor “niets” kunnen slapen en eten.
Het ziet er niet uit, heel alternatief.
Ik mag van de eigenaar een bed uitkiezen en dat voelt goed aan, dus ik blijf.
De Duitser gaat verder op zoek.
Ik kijk in het gastenboek en ze zijn enthousiast.
Je mag iets op de muren schrijven of tekenen, dus dat doe ik dan.
Ik lig in een klein kamertje met 2 stapelbedden en mijn veldbed.

Morgen heb ik weer een geboekte kamer, dus vooruit maar.
Snel douchen, niets wassen. Verslag schrijven en dan het plaatsje bekijken en wachten tot 20.00u.
Als je zo vroeg aankomt, is het een lange avond.
Volgend jaar alles proberen te reserveren en zorgen dat je rond 16.00u aankomt.
Dan heb je nog voldoende tijd voor alles.
Het gaat weer regenen en dat is niet gezellig.
Om 20.00u begint de ceremonie.
We moeten allemaal in een kring komen staan en iedereen zingt een lied uit zijn land.
Ik vertel dat we een nieuwe koning en koningin hebben en daarom zing ik het Wilhelmus. Omdat er een aantal Spaanse kinderen bij zijn , zing ik voor hen “Altijd is Kortjakje ziek.” Ze vinden het prachtig.
Als iedereen geweest is, worden er 3 mensen uitgezocht, waaronder ik en we krijgen een pruik op en mogen de schalen dragen. “Dinner is ready.”
We gaan naar een wat grotere schuur, helemaal beschilderd en eten heerlijk: salade; pasta, paella en fruit toe.
Om half 10 naar bed en redelijk geslapen.

Donderdag 9 mei: Granon – Villa Franca Montes de Oca= 27,8km

Vandaag om half 7 weer op en snel op weg langs vele kleine dorpjes.
Het is droog maar mistig.
Dat duurt to 12.00uur en dan gaat het regenen.
Het is niet zo leuk vandaag door de regen en de wegen die naast de snelweg lopen.
Wel  een aantal vrachtwagenchauffeurs laten toeteren, maar verder is het wat saai.
Ik loop op met een mevrouw die vroeger in een Christengemeente is opgegroeid met verdoemenis en de hel.
Ze heeft wel hele goede ervaringen met de Camino.
Nog 2 Nederlanders ontmoet op de fiets. Ze zijn wat jaloers op mijn plastic overschoenen, denk ik, want ze denken echt dat ze het maar een paar kilometer volhouden.
Ik kan ze volgend jaar nog gebruiken!!!!
Onderweg loop ik een man voorbij met 2 hondjes en een karretje en ik ontmoet in de regen ook een man en een vrouw met een fietskar met een hond. Slaapplaatsen geeft dan wel eens problemen, zeggen ze.
In het boek van Paco Nadal: Te voet naar Santiago de Compostela wordt verteld dat er nog verschillende mooie doopvonten te bezichtigen zijn in de dorpjes waar ik door kom , maar de kerken zijn allemaal gesloten.
Jammer.
Rond half 3 kom ik in de stromende regen aan in de gereserveerde herberg.
Gelukkig! Een oude, mooie kamer met een 2 persoonsbed voor mij alleen.
Alles lekker weghangen en uithangen.
Het is een hotel waar veel vrachtwagenchauffeurs komen.
In de bar naar tennis gekeken met medepelgrims en om half 7 eten in een aparte zaal.
De vriendelijke eigenaresse belt  om te reserveren in Cardenuela Riopico.
Het lukt. Gracias!!!!
Tijdens het tennis kijken, praat ik met een Italiaan en een Oostenrijker en later met een Vlaming , die ook vertelt over de gevaarlijke overtocht bij Roncevalles.
Ik ontmoet ook nog een Nederlander , Erwin, waar ik samen mee eet. Ik kom hem later nog verschillende keren tegen.
De was is nog steeds niet droog, dus die laat ik hangen tot de andere ochtend.
Vanaf 21.00u goed geslapen en rond 5.00u wakker.

Vrijdag 10 mei: Villafranca Montes de Oca – Gardenuela Riopico= 24,7 km

Alles regelen voor vertrek.
Het is nog heel mistig, vochtig, maar droog.
Als ik op weg ga , is het meteen klimmen.
Het is rond deze tijd erg druk met de pelgrims die allemaal hetzelfde modderige, gruizige en stenige pad moeten lopen en zich goed moeten concentreren.
Je kunt elk moment uitglijden.
Je komt weer dezelfde mensen tegen en al gauw ontstaat er een optocht en dan maar zingen: “Potje vet, Drie schuintamboers,de Zilvervloot enz. “. Dit tot vermaak van de andere pelgrims, die in een marstempo gaan lopen.
Na 12 km echt slechte weg , na de regen van gisteren, komen we in San Juan de Ortega aan.
Ik verwacht een grote stad, maar er staat een kerk, klooster en een bar die hele goede zaken doet.
Iedereen rust hier uit en drinkt koffie.
Dan weer verder; we passeren wildroosters, dus er moeten hier ergens grotere dieren lopen. We hebben ze niet gezien; het loopt nu wat beter tussen de bomen waar heel veel mos op zit en soms komen er fietsers voorbij op mountainbikes,dat is ook het enige vervoersmiddel waar je het mee redt.
Ik kom door Ages waar ook meneer Ortega veel heeft laten bouwen, zoals de brug met 1 boog.
Het weer wordt langzaam wat beter, maar het blijft fris, dus mijn windjack aanhouden.
In Atapuerca zijn belangrijke opgravingen geweest die aangetoond hebben dat er een miljoen jaar geleden al menselijke wezens hebben rondgelopen in Europa.
Het ligt 3 km. buiten de route, dus doen we het met de foto’s.
Dan loop ik over een grote vlakte waar ik een schaapskudde tegenkom en zomaar

midden in het land een kruis en dan afdalen naar Cardenuela-Riopico.
Ik krijg een eigen kamer met douche en toilet en met diner samen voor € 27,-!!!! Grandioos.
Het ritueel volgen en wachten op het avondeten.
Ook ga ik een lijst maken voor Andre voor de reserveringen voor de volgende dagen.
Dat geeft een hoop rust tijdens het wandelen.
Het dorpje wat rondgelopen, wijntje gedronken, wat kletsen en wachten op het eten: courgettesoep met croutons;volop salade, brood en 2 kippenbouten met wat frites, rode wijn en als toetje een schaaltje verse aardbeien: een koningsmaal.
Ik zit aan tafel met 2 Zuid-Koreanen die in India ook in Hampee zijn geweest.
Ik heb hen ook verteld over Karunalaya en Goa.
Na het eten nog even wat regelen voor de komende dagen en dan weer slapen.
Meestal vroeg en vroeg wakker.

Zaterdag 11 mei: Cardenuela-Riopico – Rabe de las Calzadas= 27,3 km

Om 7.15u vertrokken; het is koud,maar we zitten ook op een behoorlijke hoogte.
Dus het windjack aan.
Vandaag het “vervelende” stuk naar Burgos. Sommige mensen nemen 6 km voor Burgos een bus om het industrieterrein over te slaan.
Gelukkig ontmoet ik Mathew uit Wales.
Al kletsend zijn we zo in Burgos. We drinken in Burgos samen koffie en dan gaat hij op zoek naar een apotheek, want hij heeft een ontsteking tussen zijn tenen.
Hij is zelf voetspecialist, dus hij weet wat hij moet hebben.
In Burgos de schitterende kathedraal bewonderd.

 Het stuk door de stad duurt wel lang en de winkels gaan pas om 10.00u open.
Ik ben om 11.30u de stad al weer uit.
Dat vind ik dus niet zo erg. Ik heb van alles gekocht voor het ontbijt en lunch voor morgen.
Het is nu zonnig maar nog steeds fris. Nog 11 km en dan ben ik er weer.
Vandaag veel asfalt gelopen, maar dat is na al die stenige paden wel eens lekker.
Je hoeft niet zo uit te kijken. Wel gaat mijn kleine tasje los; goed dat ik ijzergaren bij me heb om het te herstellen.
In Tardajos nog koffie gedronken, ham ingekocht en dan op weg naar Rabe de las Calzadas.
Op een kamer met 4 stapelbedden en een los bed ligt een Pool met voetproblemen; hij heet Mark.
Ik geef hem aspirine en kauwgom.
Hij is hier gebleven om zijn voet te laten rusten. Dorpje bekijken, in de zon zitten en wachten op het diner voor €8,-.
Ik zie nu een man uit Madagaskar , die ik onderweg ook al heb gezien en hij ligt te slapen bij de kerk.
Een ijzeren schaaltje staat voor hem om te bedelen. Ik gooi er wat geld in en hij schiet overeind.
Hij bedankt me hartelijk.
Na het eten verzamel ik nog een stuk tortilla, 2 yoghurtjes en brood en dat breng ik naar hem toe.
Even later zie ik hem ervan smullen. Het diner was voortreffelijk: dikke tomatenvermicellisoep; volop salade, tortilla en yoghurt na , alles overgoten door een heerlijke wijn.
Ik zit met een Koreaanse aan tafel en 2 wat oudere Duitse mensen.
De Koreaanse wil alles weten over de rituelen in onze Westerse cultuur. Zij vond het maar vreemd dat zij als eerste eten kreeg en werd bediend.
Rond half 9 naar bed. Goed geslapen.

Zondag 12 mei: Rabe de las Calzadas – Castrojeriz= 28,5 km

Om half 7 weer op en om 7.00u aan de wandel.
Wind in de rug, zonnig en meteen een bergachtig landschap op weg naar een paar hoogvlaktes waar de wind hard zal waaien.
In het dorp lag de Madagaskarman nog te slapen bij een portiek van de kerk.

Zijn bedelbakje stond er weer.

Op de hoogvlakte mijn capuchon opgezet en daarop mijn hoed; een gouden vondst.
Ik loop de Pool Mark voorbij; hij gaat langzaam, maar hij loopt tenminste weer, wel op zijn sandalen.
Op de hoogvlakte staan heel wat windmolen, slim , maar geen mooi gezicht.
Na de eerste 9 km kom ik in een dorpje waar alles nog gesloten is, maar ik heb mijn ontbijt bij me, dus eten ( ham, oud brood , een banaan en een yoghurtje ) en rusten.
Tot 12.00u kan dat wel.
Dan 10 km zonder voorzieningen , een slechte weg, stenig door de velden.
Als het hier regent, heb je een groot probleem.
Na 19 km eindelijk koffie, maar hij is wat waterig , maar wel warm.
De zon schijnt nu volop en uit de wind is het wel 20 graden. In de wind 10.
Ik kom Mathew ook weer tegen, met hem gaat het goed ; hij loopt nu met een groepje jongeren.
Het is nog 10 km. dat gaat langs open bergachtig gebied met heel veel stenen. Weer heel anders dan in het begin.
Ik kom van lieverlee in de provincie Léon.
Het laatste stuk is heel mooi , langs het klooster van San Anton; de weg loopt onder

de boog door.

Dan via een asfaltweg naar Castrojeriz.
Het aanzicht vanuit de verte is werkelijk schitterend. Een ruïne op een heuveltop, een grote kerk en naast de kerk , de gereserveerde hostal.
Een prachtige kamer helemaal voor mij alleen; wat een luxe.
Eerst de gebruikelijke rituelen en verslag schrijven in de zon.
Het is nog maar 16.00u, dus ik heb de tijd.
Een eind het dorp ingelopen; later blijkt het een langgerekt dorp te zijn met verschillende hoogtepunten.
Voor maandag en dinsdag zijn de herbergen ook weer geregeld.
Het is 18.00u, ik eet wat magnetroneten; dat valt wat tegen. Dan gaat om 19.00u de kerk open en er is een mis.
Weer een schitterend interieur met een pelgrim tussen al het goud.

Nog even tussen al die Spanjaarden gezeten die ’s avonds rond 19.00u allemaal nog op een terras zitten en dan gaan slapen.
De Spanjaarden gaan ook allemaal naar huis, eten ,denk ik.
Het leven is hier toch wel anders als in Nederland.
Wat me opvalt dat er bij heel veel huizen een plaat voor de deur staat, die de deur half bedekt.
Ik ben er nog niet achter waarom dat is.

Maandag 13 mei: Castrojeriz – Fromista= 24,9 km

Heerlijk geslapen.
Lekker blijven dommelen tot een uur of half 7 , eruit, wassen aankleden, inpakken en op weg.
Castrojeriz is een langgerekt dorp en om half 8 nog doodstil.
De Spanjaarden komen laat op gang.
Wandelen tot buiten het dorp en dan zigzaggend 12 % omhoog, vermoeiend maar heel mooi.

Bovenop eerst ontbijten en dan 18% over een ruwe betonnen weg naar beneden.
Het is maar 350m , maar toch.
Het landschap gaat weer veranderen; veel meer landbouw. We komen in Palencia.
Opvallend dat er geen koeien en paarden te zien zijn.
Soms een schaapskudde en dat was het dan.
Er is wel heel veel grasland, maar dat is voor het hooi, denk ik.
Gisteren een man ontmoet die waarschijnlijk een beroerte heeft gehad. Hij loopt heel moeilijk en hij houdt zijn ene arm tegen zijn lichaam.
Ik maak een praatje , maar hij moet zich te veel concentreren op het lopen om te kunnen praten.
Na een km of 9 komt er een picknickplaats en aan de overkant staat een marktkoopman met koffie en fruit. Ik zet mijn stok weg en die vergeet ik natuurlijk bijna weer.
Gelukkig ga ik zelf mijn troep opruimen en zie hem dan staan. Ik had hem waarschijnlijk wel snel gemist, maar toch!!!!!!
Ik “koop” een appel, banaan en koffie , want je mag zelf bepalen wat je er voor geeft.
Het loopt fantastisch vandaag; overal pelgrims, voor je , achter je en toch loop je alleen.
Ik kom door een oud dorp, er is niets te bekennen; er zijn 2 bars open en een koopman staat op een pleintje met muziek erbij zijn koopwaar aan te prijzen.
Ik begin te bedenken om vandaag verder te lopen , omdat ik morgen 36 km moet lopen, maar het wordt steeds warmer en na soep met brood gegeten te hebben in Boadilla del Camino besluit ik om in Fromista te stoppen.
Onderweg kom ik Erwin uit Apeldoorn nog tegen.
Hij gaat met een taxi naar Fromista, want hij heeft veel blaren.
Het eerste stuk naar Fromista is heel mooi, ik loop langs een soort kanaal en je hoort allerlei vogels en de kikkers kwaken volop.
Het laatste stuk loop ik samen met een Duitser. Al kletsend , zijn we er zo.
Ik loop Fromista in , maar dan moet ik weer terug, want de herberg ligt naast het station en daar zijn we al geweest.
Weer een leuke kamer met buiten een eigen zitje. De rituelen en dan de stad bekijken.
Vandaag avondeten gekocht in een supermarkt en lekker zitten peuzelen op mijn eigen terrasje.
Een korte wandeling nog en dan naar bed, want tegen die 36 km zie ik wel op.
Met Andre de volgende reserveringen besproken. Het is wel erg dat het zo moet , maar nu is het een wandelvakantie en dat is ook wel lekker.
Overdag “hard” werken en dan genieten.
Wel een boek meenemen volgend jaar om de vrije tijd goed door te komen..

Dinsdag 14 mei: Fromista – Calzadilla de la Cueza= 36,4 km

Goed geslapen vanaf een uur of 8 en vroeg op.
Om vijf voor half 7 al aan de wandel, het is nog een beetje donker.
36,4 km is behoorlijk, maar achteraf blijkt dat het voornamelijk vlakke weg was.Ik ben al snel Fromista uit en dan volgt een lang, saai speciaal pad aangelegd naast een nieuwe verbindingsweg, waar niemand gebruik van maakt.
Ik kom een aantal dorpen tegen, maar er is niets te zien en ook niets open.
In Revenga de Campos staat een mooie kerk en daar ontbijt ik.
Om 9.25u ben ik in Villalcazar de Sirga, daar koffie gedronken met een lekker stuk cake en dan weer op weg , weer een saai pad langs de weg, dus de IPod op en wandelen.
In Carrion de los Condes zegt het fototoestel dat de batterij leeg is. Ik haal de batterij er even uit en dan doet hij het gelukkig weer.
Dan………………..ontmoet ik Mathew weer. Heel gezellig; we praten nu wat meer over het geloof, de kijk op de wereld en zijn werk. Hij maakt zich wel zorgen.
In Carrion de los Condes nemen we hartelijk afscheid, want hij gaat meteen door met de 17,2 km met niets.
Ik rust eerst uit en eet nog wat en zorg dat ik goed voorbereid op weg kan.
Mijn liedjeslijst voor volgend jaar is klaar.
Even thuis alle teksten nog eens opzoeken.
Ik begin aan het 17,2 km lange gruispad met links graanvelden , wat struiken, dan

een paar voetbalvelden met erwten.

In de verte de strobalen uit de film The Way en nog verder achter de snelweg bergen met besneeuwde toppen.
Het is prachtig weer in het begin, maar halverwege gaat de zon meer weg en de wind draait; hij komt op kop, dus het wordt ander weer…………………….
De weg lijkt eindeloos, een meter of 4 breed en alleen wat stenig gruis.
Soms passeert er een fietser, heel soms een wandelende pelgrim.
Onderweg zijn er een paar picknickplaatsen en verder niets.
Een vrachtwagentje met koffie en fruit kan hier goede zaken doen, want alle pelgrims te voet nemen deze weg of de bus????????????????????????????
Halverwege kom ik een groep geestelijk gehandicapte mensen tegen met 2 begeleiders. Later hoor ik dat ze een km of 9 hebben gelopen en in de herberg waar ik slaap, krijgen ze drinken , een ijsje en een sigaartje.
Als ik hen gepasseerd ben, zie ik in de verte een torentje.
Dat kan geen dorp zijn en toch moet ik er ongeveer zijn. Het blijkt een toren te zijn behorende bij het kerkhof buiten het dorp. Het  dorp zelf Calzadilla de Cueza, ligt in een dal.
Ik ben er……………………….en het is erg meegevallen.
De vierdaagse mag dus geen probleem zijn.
Het ritueel volgt en het is in de zon heerlijk weer, dus dat wordt benen omhoog en lekker buiten zitten.
Ondertussen is het 5 uur en het gaat toch regenen.
Ik klets met wat pelgrims en dan verschijnt de Duitser van 71 weer. Hij is niet zo’n prater , maar we eten samen en dat is gezellig.
Morgen 22 km dus dat is een “rustdag”.
Rond een uur of negen gaan slapen ; de volgende dagen zijn geboekt dus……

Woensdag 15 mei:  Calzadillade la Cuez – Sahagun= 21,7km

Goed geslapen, maar vroeg wakker en………………….het regent pijpenstelen.
Ik draai me een paar keer lekker om , maar rond half 8 ben ik toch weer aan het lopen.
Het miezert nog een beetje na. Het is heel vochtig.
Van lieverlee wordt het droog en in de verte wordt het zelfs weer helder, maar de donkere wolken achtervolgen me nog een hele tijd.

In Ledigos loop ik een bar binnen en daar zitten allemaal bekende mensen. Ook een Engelsman voor wie ik gisteren W’ll never walk alone heb gezongen, een stukje.
Hij wil het nog wel een keer horen en hij neemt het op.
Hij vindt het prachtig.
Onderweg loop ik hem nogmaals voorbij.
De barman smijt ondertussen met kopjes , want het Engels verstaat hij niet en hij brengt elke keer iets verkeerds.
Het is ook veel te druk voor hem alleen.
Ik krijg in ieder geval een heerlijk café Americano en 2 cakejes voor € 1,70.
Waar vind je dat nog? Op de Camino!!!!
Ik loop weer verder langs de nationale weg op een zeer stenig pad, dus uitkijken.
In het volgende dorp wat gegeten met een stel Zweden. Er lopen heel veel stellen op de Camino, trouwens ook veel mannen en vrouwen alleen.
Na het eten ook nog met een Nederlands stel gekletst en dan weer door. Het is nog 12 km en ik heb alle tijd. Er volgen nog 2 leuke dorpen en in het laatste dorp schieten ze vuurpijlen af.
Als ik bij de kerk kom, blijkt het de verjaardag te zijn van de patroonheilige, dus om 11.30 stroomt de kerk vol met oudjes en is er een mis.
Bij het volgende dorp moet ik heel nodig, dus koffiedrinken en opluchting.
Het weer wordt steeds beter, helder , maar koud.
De uitzichten zijn weer weids en in de verte ligt Sahagun, een wat grotere stad.
Ik slaap weer luxe, een grote kamer met een eigen badkamer met bad.
Heerlijk in bad gelegen, kleren wassen, verslag schrijven en Sahagun bekijken.
Mooie ,oude stad, maar de camera geeft aan: batterij leeg en nu doet hij het echt niet meer.
Gelukkig heb ik al een paar foto’s gemaakt.

Hoe los ik dat op? Straks een winkel zoeken, want nu is alles nog dicht van 14.00u tot 17.00u. Open van 17.00u tot 20.00u, op z’n Spaans.
Ik heb eten gekocht bij de Spar, in de herberg is niets te bekennen. Ik heb betaald en een stempel gekregen en verder heb ik de eigenaar of iemand anders niet meer gezien.
Na het eten ga ik op zoek naar een camerawinkel, de eigenaar trekt een paar dozen van nieuwe toestellen open en haalt daar de oplader uit en zegt dat ik over een uur maar terug moet komen.
Ik hoop dat het lukt.
En ja hoor om 10 voor 8 sta ik op de stoep, krijg mijn fototoestel weer mee opgeladen en wel en ik hoef niet te betalen.
Jacobus is weer met mij!!! Ik ga nog gauw een paar mooie foto’s maken.

Donderdag 16 mei: Sahagun – Reliegos = 30,7 km

Vannacht prima geslapen tot 6 uur.
Het is droog, om half 7 op pad, want meer tijd heb je niet nodig.
Ontbijten doe je ergens onderweg als je al wat gelopen hebt.
Het was toch wel een vreemd adres. De voordeur van de herberg ging met een “Da Vincicode” achtige sleutel open en openduwen, gauw de sleutel op een tafeltje gooien en wegwezen. Beetje vreemd.

Het is heel koud en er staat heel veel wind. Drie lagen aan en nog giert de wind door mijn kleren.
Het is weer een saai pad langs een verbindingsweg.
Je hoeft niet te klimmen, het is allemaal vlak en rechtdoor.
Bij een splitsing kun je kiezen, maar ik loop de meeste pelgrims achterna, dus dat is eenvoudig. Weer verder naast de ruilverkavelingsweg. Allemaal splinternieuw, maar geen auto te zien.
Ik loop een Noorse verpleegster voorbij en samen lopen we al kletsend verder.
We drinken samen koffie en dan vertelt ze dat er in Noorwegen een mooi wandelpad is: St.Olavpad. dat moet ik beslist wandelen.
Ik vertel haar over het Pieterpad. We praten ook een tijd over het hardlopen.
Ze wil een marathon gaan lopen, maar ik raad het haar af. Een halve is al prima.
In het volgende dorp koffie met een halve cake. De verpleegster loopt alvast door, die haal ik wel weer in.
Het landschap wordt weer iets mooier, wat heuvelachtiger en in de verte de besneeuwde toppen van de Pico’s.
Net voor Reliegos haal ik haar weer in, zij gaat verder en ik ga op zoek naar La Parada.
Een simpele kamer, maar wel voor mij alleen. De rituelen volgen en dan het dorpje bekijken.
Ik ga ook de blauwe bar binnen waar de eigenaar de dorpsclown is , denk ik, en ook

een goede afnemer.
Maar wel gezellig.
Het gaat regenen, dus als een speer terug om de was binnen te halen.
Ik heb, achteraf gezien, heel veel geluk gehad met het weer.
Het ging altijd na vijf uur pas regenen en ook heel veel ’s nachts.
Om 19.00u weer gegeten met de Duitser van 71, ik kom hem telkens weer tegen en hij zegt niet veel maar je hebt wel wat aanspraak.
Op tijd naar bed, morgen de laatste wandeldag.

Vrijdag 17 mei: Reliegos - Leon = 24,6km

Om 7.00u weer aan de wandel.
Het is droog, bewolkt en fris.
Op mijn gemak de 25km overbruggen naar het centrum van Leon, waar de herberg ergens moet zijn.
Weer over een pad langs een weg die nauwelijks bereden wordt.
In Mansilla ontbijt genomen en wie staat daar achter de bar.
De eigenaar van La Parada.
Hij herkent me en is heel vriendelijk. Hij maakt met handbewegingen een grapje over het feit dat hij nu weer hier is.
Ik denk , dat hij 2 zaken heeft en het overal regelt.
We nemen hartelijk afscheid met een stevige handdruk.
Nu kan ik merken dat er een grote stad aankomt.
Er is meer bedrijvigheid en er rijden wat meer vrachtauto’s.
Bij de volgende koffieplek draaien ze klassieke muziek, dat geeft een goede stemming. Buiten staat een jonge vrouw die 2 honden bij heeft op de Camino, ze is zwaar beladen.
Verder op weg ontmoet ik een Duitser, Peter uit Berlijn en met hem loop ik door de

voorstadjes van Léon naar de kathedraal.

Onderweg vraag ik een paar keer naar de herberg, maar nee.
Zelfs de politieagenten op het plein voor de kathedraal hebben hun telefoon nodig om het op te zoeken.
Ze vinden het wel, maar sturen me naar de VVV voor een plattegrond.
De mevrouw van de VVV tekent de route in en ik moet weer terug.
Ik neem afscheid van Peter en ga op zoek naar de herberg, wel in het centrum , maar in een zijstraat. Ik word geholpen door een paar jongens van een jaar of 20 die Jezus aanhangers zijn. Ik krijg  nog een prentje.
Als ik er aankom, moet ik betalen, terwijl Andre al betaald heeft met zijn VISA.
We komen er niet aan uit en ik betaal bij.
De kamer ziet er niet uit.
Het bed is goed en er staat een prima tv, maar de rest is oud en versleten. Jammer.

Ik ga terug de stad in en naar de VVV om te vragen waar morgen de bus aankomt.
Het blijkt vlak bij mijn herberg te zijn. 10 minuten er vandaan.

Nog even de stad bekeken, met Peter en nog 2 Duitsers op een terras gezeten en dan gaat het regenen.
Boodschappen gedaan en terug naar mijn “cel”.
’s Avonds lekker op bed gelegen en naar tennis gekeken. Nadal wint.

Zaterdag 18 mei: Leon – Oudenbosch= 1600km volgens Google Maps.

Vroeg wakker, ontbijten, tennis kijken en dan alles inpakken voor de terugreis met de bus.
De rugzak en de stok mogen in de hal blijven staan van de oude eigenaar.
Ik ga op zoek naar het busstation en dat is heel gemakkelijk.
Daar hoef ik me niet druk over te maken.
Ik ga de kathedraal en een museum van binnen bekijken en lekker lang koffiedrinken , want het is koud in Leon 11 graden.
Om 14.00u de bagage opgehaald en naar Mc Donalds om te eten. Heerlijk!!!!!!!!!
Rond 15.00u zit ik in het station en kom Erwin uit Apeldoorn weer tegen.
Nu gaat hij weer met de bus een stuk verder, want hij heeft blaren.
Ook praat ik met een Spanjaard die in 1965 in Nederland in een kabelfabriek heeft gewerkt. Hij zegt dat hij niet veel Nederlands kent, maar we hebben een redelijk lang gesprek , ook over de crisis in Europa.
Rond half 5 zijn er al een aantal passagiers voor de bus, dus dat komt wel goed.
We vertrekken pas om 17.45u en gelukkig heb ik in Léon nog speciale kousen gekocht om dikke voeten te voorkomen.
De reis gaat voorspoedig , ik herken grote stukken van de Camino en het landschap is prachtig.
In Socu overstappen en daar ziet het letterlijk en figuurlijk zwart van de mensen. Waar gaan die toch allemaal naar toe???
Pas na 45 minuten gaat de bus weer verder.
Geen aanspraak want de jongen naast me , spreekt alleen maar Spaans of Afrikaans.
Hij gaat naar Dusseldorf.
Slapen, hangen, zitten , muziek luisteren en dan in Brussel weer overstappen, dat zat niet in de planning. We lopen een uur achter op het reisschema.
Het is ondertussen heel warm geworden buiten en in de bus geeft hij 29 graden aan.
In Breda komen we een uur later aan en de familie staat me op te wachten.
Heerlijk weer thuis.
Een prachtige wandelvakantie is voorbij.
De Camino is een weg vol vreugde!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Henk Melissen


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 04-11-2017

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]