foto In het schrijfblok komt telkens een nieuw (reis)verhaal over de belevenissen van bezoekers van de site. Ook jij kunt jouw verhaal insturen voor publicatie.

"Gran Paradiso heet niet voor niets zo"

Gisteren eigenlijk iets te laat naar bed en toch dat wijntje drinken. Terwijl ik voor vandaag een zo lang mogelijk deel van de normaalroute van de Gran Paradiso gepland had.

Het is 06.00uur en m'n mobieltje zingt een vrolijk liedje. Met hoofdpijn maar ook met frisse moed sta ik op. Opschieten want tijd is geld. Naar de top van de Gran Paradiso is eigenlijk alleen te doen vanaf bijvoorbeeld de berghut Victor Emanuelle II op 2720m. Ik ben dus van plan om helemaal "beneden", in het Valsavarenche, met mijn bergtocht te starten. Geen toppoging dus, maar dat maakt ook niet uit want ik misschien moet ik sowieso al afhaken omdat het onderweg al gauw onverantwoord gevaarlijk kan zijn.

Om 07:15uur ben ik aan het eind van het Valsavarenche in het plaatsje Pont (1960m) aangeland.
Snel m'n rugzak om en toch maar die stijgijzers en pickel mee. Het pad loopt eerst langs een rivier en gaat daarna omhoog de bossen in. Onderweg naar de berghut kom ik slechts 2 Italianen en nul steenbokken tegen. Na flink doorstappen ben ik boven de boomgrens aangeland en wordt het zo langzamerhand meer klauteren dan wandelen.

In 1 uur en 15 minuten ben ik bij de berghut V.E.II, terwijl daar zo'n 2 1/2 uur voor staat. Er is bijna geen kip te bekennen; de mensen zijn daar waarschijnlijk al om 06:00uur vertrokken richting top. Omdat het zo voorspoedig gaat besluit ik om niet te pauzeren en door te stomen naar het onverwachte. Achter de hut gaat het traject over de morene. Ik zie een eind verderop drie andere mensen lopen en ik volg de steenmannetjes net als zij dat waarschijnlijk doen. Dit deel vereist enige concentratie want het pad is geen pad meer en ik moet springen van rotsblok naar rotsblok om verder te komen. Een kwartier later besef ik dat ik in dit onoverzichtelijke terrein het overzicht kwijt ben. Gelukkig zie ik net op tijd, twee anderen, heel ver weg, het juiste spoor volgen. Ik moet dus een eind terug en weet dat ik vanaf nu mijn hoofd meer moet gaan gebruiken dan mijn benen, anders kan ik beter gelijk omkeren en terug naar de camping gaan.

De route volgt nu over smalle sneeuwvelden. Het ziet er allemaal veilig uit dus ik besluit lekker door te gaan. Af en toe een foto, wanneer dat lukt met de zelfontspanner. Nu stuit ik op een grote rots, waar iemand anders al geruime tijd aan het prakkiseren is hoe hij daar over heen moet klimmen. We overleggen in het engels en ik ga voor....Het is spekglad door (opnieuw) bevroren water en er zitten allemaal ijsbolletjes van circa 1 cm groot op de rotsblokken. We helpen elkaar en het lukt ons om over de rots te geraken. Na de klimpartij stellen we ons aan elkaar voor. Ramon(Amerikaan) en ik besluiten om, voorlopig, samen verder te gaan.

Na zo'n 75 hoogtemeters wordt het wel erg steil en we stoppen om de stijgijzers om te binden.

Verder op de route schiet een van mijn stijgijzers los en ik ben een behoorlijke tijd aan het prutsen om de boel weer op z'n plaats te krijgen. Ramon ziet op z'n hoogtemeter dat we nog ongeveer een kilometer hoger moeten gaan voor de top. Dat valt best wel tegen. Hij gaat voor de top; Ik zeg hem dat niet op mij moet wachten

Omgeving Becca di Montcorve (foto: Ruud van Koten)Ik ben weer alleen en mijn ijzers zitten weer vast. Gelukkig komen er steeds mensen naar beneden zodat ik me wel veilig voel.
Het wordt steeds steiler en het sneeuwveld wordt breder en breder. Ik ben dus al op de gletsjer (de mogelijke gletsjerspleet, volgens de routebeschrijving, hadden we samen al gehad) Nu kan je echt niet meer zonder pickel. Het is heel lang veel van hetzelfde en het blijft erg steil. Het lijkt net of ik mezelf in een film zie zwoegen; hakken met de steel van de pickel, een stap zetten en zo steeds maar verder. Nu is het slechts een kwestie van afzien. Zou de hoogte inmiddels beginnen te werken of ben ik alleen maar moe omdat ik al van 07:15uur bezig ben.

Ik spreek twee anderen, die ook vanaf helemaal beneden gestart zijn en terugkeren. Ik zeg tegen hen dat ook te doen maar zie nog een uitdaging in een grote rand verderop. Tien stappen en uitrusten. Weer tien stappen en uithijgen enz. Dat alles met nog maar één stijgijzer in gebruik. Twee engelsen zeggen me dat ik nog dat kleine stukje kan doorploeteren voor een mooi uitzicht op de Mont Blanc.

Ik ben nu op een echte bergkam van sneeuw met het bedoelde uitzicht (volgens de kaart iets voorbij de Becca di Montcorve, blijkt later op de camping). Dit is echt een foto waard! Er komen enkele Nederlanders voorbij op hun weg terug. Ze maken voor mij die foto en zeggen me, wijzend op de wolken in het zuiden, dat ik moet maken dat ik wegkom. Ik ben helemaal kapot en het is mooi geweest. Ik moet nu terug. Het is 12:30uur. Hoelang zou ik er over doen om weer helemaal beneden te komen?

Halverwege de gletsjer op de terugtocht kom ik mijn Amerikaanse klimmaat tegen. Hij begroet me hartelijk, we praten kort met elkaar en spreken af elkaar te treffen bij de hut VE II. De atleet rent met een gigantische vaart de berg af; wat een conditie!

Na twee keer vallen en opstaan, en wat foto's onderweg, kom ik bij de berghut aan. Ramon en ik wisselen ervaringen uit en na een colaatje schudden we elkaar de hand. Het stuk van de hut naar beneden valt nog best tegen maar om 16:15uur sta ik voldaan bij de auto. Na één biertje in Albergo Gran Paradiso ben ik om 17.00uur weer op de camping.

Ik word door mijn vrouw en dochtertje hartelijk ontvangen. M'n vrouw is blij dat ik, op een paar schaafwonden na, weer heelhuids beneden ben gekomen. Het Nederlandse straatje van de camping keurt mijn onderneming geheel en voltallig af; ze hebben eigenlijk wel gelijk maar zijn misschien ook een beetje jaloers.
s'Avonds weer lekker met z'n drieën. Veilig voor de tent en bij mijn gezin.
Oh ja.....toch nog enkele steenbokken gezien en wat is dit gebied toch overweldigend mooi. Gran Paradiso heet niet voor niets zo.

Ruud van Koten


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 04-11-2017

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]