Groot kastelen wandelboek
Deze tekst is met toestemming overgenomen uit 'Groot kastelen wandelboek' van Uitgeverij Lannoo.

Klik hier voor een routekaart

Falaën (16 km)
Kasteelruïne van Montaigle

Hoe komt u er? 'Mont' staat voor 'berg', 'aigle' betekent 'arend', zeg dus maar: arendsnest. Een zeer fotogenieke kasteelruïne in het ook al heel schilderachtige dal van de Molignée, het bevalligste zijriviertje van de Maas in de provincie Namen. Die vallei kunt u vanuit de stad Namen bereiken als volgt: u volgt de N92 langs de linkeroever van de Maas. U passeert achtereenvolgens Wépion (lekkere aardbeien!), Profondeville (aantrekkelijk arboretum) en Annevoie-Rouillon (met de beroemde kasteeltuinen). Amper 5 km. verder moet u naar rechts de Maasvallei verlaten via de N971, richting Maredsous. Meteen bevindt u zich op de kronkelweg door de vallei van de Molignée, ongeveer 8 km. lang, tot u rechts de stevig stijgende weg kunt inslaan richting Salet en Foy. Na een paar felle bochten staat u in het gehucht Foy.

Parkeren In het gehucht Foy kunt u de auto een poosje kwijt op het kleine parkeerterrein tegenover het huis nr. 3. In Foy hebben de straten geen namen. Het bestaat uit een zeer beperkt aantal panden, zodat nr. 3 heel gemakkelijk te vinden is.

Lengte van de wandeling Ongeveer 16 km.

Kaarten Topografische kaarten NGI, 1/25.000: 53/3-4 en 53/7-8.

Bewegwijzering Van zodra u het Moretusbos verlaat, volgt u de witrode tekens van het Grote-Routepad 129, het langeafstandspad dat over 275 km. Brugge verbindt met Dinant. In de directe omgeving van de kasteelruïnes van Montaigle verlaat u dat pad, dat u pas helemaal op het einde van de wandeling weer zult volgen. Voor het overige zijn er links en rechts nog sporen te zien van vroegere, plaatselijke bewegwijzering, maar die zijn nauwelijks van belang voor het volgen van dit traject.

Moeilijkheidsgraad U moet vrij vaak en vrij stevig klimmen en dalen hoewel de paden en weggetjes lang niet te vergelijken zijn met wat de Alpen te bieden hebben. In het Moretusbos kan de weg er na regenweer ongelooflijk modderig bij liggen, zodat rubberlaarzen nagenoeg onontbeerlijk zijn.

Beginpunt In het gehucht Foy houdt u het pand nr. 3 (1) aan uw linkerkant. Even verder slaat u de eerste straat links in (de hoofdweg gaat rechtsaf, langs het huis nr. 15).

De ruïne van Montaigle verrijst op een geïsoleerde rotskam tussen de dorpen Falaën en Warnant, bij de samenvloeiing van de Moligné en de Flavion (ook nog Floyon genoemd). Daar bevond zich ooit een Gallo-Romeins oppidum of garnizoensplaats, maar in bet begin van de 14de eeuw werd er een burcht gebouwd door de familie Van Dampierre, die toen heerste over het graafschap Namen. Die indrukwekkende grafelijke vesting was evenwel geen lang leven beschoren, want in 1554 werd ze door bet leger van de Franse koning Hendrik II platgebrand. 'Les Amis de Montaigle' hebben met veel inzet de ruïnes geconsolideerd en opengesteld voor bet publiek.
U kunt de kasteelruïne bezoeken van april tot en met oktober, op weekdagen (behalve op maandag en dinsdag, 11.00- 16.00 uur en op zater-, zon- en feestdagen, 11. 00 - 19.00 uur, maar in juli en augustus dagelijks, 11.00 - 19.00 uur.
Inlichtingen: tel, (082) 699585, fax (082) 213966, e-mail: montaigle@tornado.be, internet: http://www.skene.be/montaigle.

De wandeling

De 18 km lange Molignée wordt nabij Ermeton-sur-Biert gevormd uit een aantal bronbeekjes, onder meer de Ruisseau de Biesmerée trekt daarop oostwaarts langs Maredret, Maredsous, Sosoye en Foy, en vloeit ten slotte de noordoostelijke richting uit, om tegenover Yvoir samen te vloeien met de Maas.
Door de vallei van de Molignée reden ooit treinen, maar dat is al een hele poos geleden. De spoorweg kruist een aantal malen de rivier en de N971, de verkeersweg door de vallei. Een stuk van de opgegeven spoorlijn volgen is een uitstekend idee om de pracht van bet Molignéedal van nabij te leren kennen. Niet ver van Montaigle kunt u dat zelfs doen met een 'draisine', een spoorwegfiets. Dat is een wagentje voor ongeveer vijf passagiers, die al peddelend de oude spoorbaan tussen Falaën en Maredsous kunnen berijden. Die `RailBike' vertrekt om 10, 11, 13, 15, 17 en 19 uur, en is het hele jaar door geopend. Inlichtingen en reservaties: De Rail-Bikes van de Molignée N. V, rue de la Gare, 5522 Falaën, tel. (082) 69 90 79, fax (082) 69 90 80.

Let op: sinds het uitkomen van dit boek zijn er enkele noodzakelijk wijzingen in de route-beschrijving. Michiels Lamers, bezoeker van deze site, was zo vriendelijk de route na te lopen en de noodzakelijke wijzigingen door te geven (in het grijs aangegeven in de tekst).

De weidse weg naar het dorpje Salet
Rechts kijkt u uit over de zwaarbeboste vallei van de Molignée. U passeert de eerstvolgende linkerzijweg. U volgt hier een kort eindje het Grote-Routepad 129. Rechts draagt het huis nr. 23 een heel oud kruisbeeld aan de gevel.
Het Grote-Routepad verdwijnt in de eerstvolgende rechterzijweg, maar u loopt rechtdoor langs een enorme hoeve (2). Daarna stijgt u matig door vruchtbare velden.
300 m voorbij de hoeve kiest u, aan de Y-vormige wegsplitsing, de onverharde rechterweg, dus de smalste, met in de as ervan een strookje begroeid met gras. Geniet u hier maar volop van de weidse uitzichten, met rechts de vallei van de Molignée en rechts voor u, op een hoogte, de kerk van Haut-le-Wastia.
Op het hoogste punt kornt het dorpje Salet in zicht. U moet even wat dalen langs een gemengd bosje en u slaat een dwarswegje naar links in. Aan uw rechterkant gaapt een verlaten steengroeve (3), een enorme wonde in het landschap. Niet te geloven wat mensen kunnen aanrichten met een landschap.
U moet weer wat stijgen en u blijft gewoon rechtdoor lopen tot aan een T-splitsing, waar u rechts de asfaltweg inslaat. U merkt zelf wel dat u nu al heel dicht bij Salet bent. Links, over de akker, groeit het Moretusbos, dat u zo dadelijk zult bewandelen. Rechts wacht u een weids uitzicht over het vruchtbare land, waardoor u aan kwam wandelen.
U loopt langs de woonkern van Salet. Bij het H. Hartbeeld en het pand nr. 7 moet u linksaf, en meteen nog eens linksaf een straat in die doodloopt voor het verkeer. U passeert de eerstvolgende straat rechts, met het erg fraaie Romaanse kerkje van Salet (4).
U wandelt langs het kaatsbalplein (5) en enkele panden, met een schitterend uitzicht over de Molignéevallei en het akkerland. Voorbij het laatste huis van Salet wordt de weg onverhard en leidt hij het Moretusbos in.

Een aantrekkelijk gemengd bos
Het Moretusbos verwelkornt u met allerprachtigst loof: populieren, esdoorns, hoge vlierstruiken en ranke, slanke essen.

De gewone es, Fraxinus excelsior, is bekend om zijn taai, bijzonder sterk hout, waar de oude Grieken hun lansschachten van maakten. Deze boom kan wel 40 m hoog worden. U kunt hem gemakkelijk herkennen aan zijn oneven geveerd blad (samengesteld uit negen à dertien blaadjes), zijn roetzwarte bladknoppen en zijn gevleugelde, in bundeltjes hangende vruchtjes. Opmerkelijk is wel dat de gewone es in de meeste gevallen ofwel alleen mannelijke, ofwel alleen vrouwelijke, ofwel alleen tweeslachtige bloemen draagt. Maar er bestaan ook bomen met zowel mannelijke als vrouwelijke bloemen. Deze boomsoort heeft dus nogal wat mogelijkheden om zijn voortplanting te verzekeren.

Verderop raakt de weg nog even de rand van cultuurland (akkers en weiden), maar daarna is het uitsluitend bos. De weg is hier nagenoeg vlak. Van zijwegen trekt u zich helemaal niets aan u moet namelijk 2,3 km, (te rekenen van de plek waar u het Moretusbos inliep) rechtdoor gaan tot wanneer u een dwarsweg bereikt, die gemerkt is met de witrode tekens van het Grote-Routepad 129.
Intussen kunt u volop genieten van al het moois dat een groot bos te bieden heeft. U hebt uiteraard al ontdekt dat ook hazelaar en lijsterbes zich hier laten gelden. Verderop passeert u aangeplante sparren en aan een relatief groot kruispunt van boswegen blijft u rechtdoor lopen onder hoge lorken, die gevolgd worden door hemelhoge eiken.
De genoemde dwarsweg - GR-pad 129 - slaat u links in. De weg is wat hol. In de berm overgroeien de adelaarsvarens de andere kruiden en planten. Buiten het bos wacht u een heerlijke mengeling van weide, akker en bos, met pal links de torens van de beroemde abdij van Maredsous (6) en de (ene) toren van de zusterabdij van Maredret.
Beneden in het dalletje passeert u een zandgroeve (7), waarna u door een zuidelijke uitloper van het Moretusbos loopt. Eiken en essen torenen boven alles uit en in de late lente bloeien tientallen wilde orchideeën: prachtige, zeldzame, bedreigde en dus terecht volledig beschermde bloemen, die u onder geen beding mag plukken.
U verlaat stijgend het Moretusbos. Aan het eerstvolgende kruispuntje ziet u links nog eens Salet, maar u moet rechtsaf, langs een kalkstenen H. Hartkapel (8) uit 1902.

Terug naar Foy
U volgt nog steeds het GR-pad, dat nu leidt tussen akkerland en bos, maar u bevindt zich weer midden in het bos. Ook dit stuk van het parcours is bloedmooi en een lust voor alle botanisch geïnteresseerden, die in de bosrand de meest diverse kruiden kunnen ontdekken, onder andere look-zonder-look, robertskruid, fluitenkruid, vergeet-mij-nietje en bosandoorn. Klimop verraadt dat de bodem kalkhoudend is.
U moet vrij stevig afdalen naar een T-splitsing bij een privé-sparrenbosje. Het GR-pad gaat hier linksaf en volgt de dalende asfaltweg. Rechts voor u krijgt u alweer de beboste valleiwanden van de Molignée in het vizier. Nu moet u wel even goed opletten. Waar de asfaltweg scherp naar rechts afbuigt, moet u, samen met het GR-pad, linksaf een stijgend, stenig pad in. U verlaat spoedig het bos en u volgt rechtdoor een onverhard weggetje door glooiende akkers (tussen veel bos).
Vooraleer u Foy bereikt, moet u, stijgend, toch nog door een laatste bosstrook, adembenemend mooi. De smalle weg of het brede pad, zoals u het wilt noemen, kronkelt tussen muren van groen met hoge eiken als uitschieters.
Aan de bosrand groeit echter alweer een bestand sparren, privé uiteraard. Sparren groeien veel sneller dan bijvoorbeeld eiken, en dat is waarschijnlijk de reden waarom privé-bossen toch zo vaak beplant zijn met sparren. Buiten het bos krijgt u opnieuw een schitterend landschap aangeboden, met enkele huisjes van Foy. Door de velden loopt u naar een T-splitsing, waar u de asfaltweg naar rechts inslaat (nog steeds GR-pad).
Het eerste pand van Foy heeft een fotogenieke perelaar aan de gevel. U daalt het gehucht in en passeert de eerste en tweede straat links.

Naar het dat van de Flavion
Zo staat u weer bij de grote hoeve uit het begin van de wandeling. Dit keer slaat u rechts af in een voor het verkeer doodlopende weg, tevens GR-pad, die stevig daalt langs een imposante muur.
Voor het laatste huis moet u rechts een smal, kalkstenen pad ingaan (GR-pad), dat spoedig verdwijnt in een bos, onder meer onder de kronen van een aantal forse douglassparren.
Ongeveer 400 m voorbij de grote hoeve staat u beneden in de vallei van de Molignée, waar u de geasfalteerde N971 naar rechts inslaat. U wandelt er langs de rivier Molignée, maar u moet al dadelijk linksaf (pijlen 'Musée archéologique" en 'Ruines de Montaigle'), waarbij u de Molignée oversteekt.
Over de brug komt u in de straat die Marteau heet. U volgt de naar links afbuigende weg, maar net voorbij het laatste huis (met een postbus aan de gevel), moet u rechts een stijgend weggetje ingaan. Meteen loopt u het bos 'La Marteau' tegemoet. Het is bevolkt met onder andere eiken, beuken en sparren.
U komt uit op de hoek van een kleine bosweide, die u aan uw rechterkant houdt. Even verder bereikt u een dwarsweg, die u rechts inslaat. Een stevige klim.
Buiten het bos wacht alweer een andere dwarsweg, die u links inslaat. Maar al na 25 m moet u rechts afdalen door een bosje. Rechts ligt een weide, volgt u gescheiden door een houtkant met onder meer veel hazelaar. Zoals u merkt, volgt u hier een plaatselijk wandelpad, bewegwijzerd met pijltjes met een oranje punt.
Blijf rechtdoor lopen en trek u van zijwegen niets aan, onder andere een linkerzijweg, even breed als de weg die u volgt.
Stevig stijgend laat u het bos achter u. U wandelt nu tussen weide en akkerland. Voorbij het hoogste punt is het zalig dalen naar een geasfalteerde dwarsweg, die u links inslaat, nog steeds dalend. Wat verder passeert u een manege (9) met twee plekken voor paardendressuur en een groot landhuis.
Vervolgens daalt de weg met een helling van tien procent af naar het dalletje van de Flavion. Links voor de brug (10) bevindt zich de vroegere watermolen. Over de brug is het dan weer tien procent stijgen geblazen door een aantrekkelijk loofbos, dat u na een lange, vrij steile klim verlaat. Aan de T-splitsing slaat u links af en loopt u tussen (links) het omheinde, beboste domein van het kasteel Le Montaigle (11) (dat u verderop nauwelijks te zien krijgt) en akkerland (rechts).

De rotsen en de burcht van Montaigle
Bij een met klimop begroeid, alleenstaand pand wandelt u rechtdoor in een voor het verkeer doodlopende weg. Wat verder passeert u links de weg die naar het kasteel Le Montaigle lijdt.
Daarna moet u, even voor de hoeve, (12), links een onverhard weggetje inslaan, waarbij u dus de hoeve aan uw rechterkant houdt. U daalt snel af langs de bosrand, maar niet veel verder verdwijnt u alweer in het bos. De hoofdweg buigt naar links af, maar u mag hem niet verder volgen. Dus loopt u rechtdoor en volgt u een pad dat steil afdaalt naar een open plek, beplant met essen en lijsterbessen. Voor u verrijzen de rotsen van Montaigle. (13), een indrukwekkende, loodrechte rotswand. Links huppelt de Flavion over stenen en rotsblokken naar haar samenloop met de Molignée. Hier wordt u geconfronteerd met een uitzonderlijk landschap.
Verderop dijt de vallei breed uit en wandelt u langs weiden, omzoomd met canadapopulieren (essen zouden hier authentieker geweest zijn). Hoog in de rotswand kunt u een grot ontdekken, maar de aandacht zal wellicht meer getrokken worden door de ook al imposante ruïne van de Montaigleburcht (14).
U slaat de eerstvolgende dwarsweg naar links in en u duikt onder een kleine slagboom door. Hier ziet u opnieuw de wit-rode tekens van het Grote-Routepad. De Flavion vloeit aan uw linkerkant, maar wat verder gaat het riviertje onder de weg door. U komt uit bij de toegang tot de ruïne, die wat verderop uitstekend te zien is (rechts achter; na de middag het best belicht om er foto's van te maken).
Zo bereikt u dan de Marteaustraat, u steekt een laatste keer de Molignée over en vervolgens slaat u de rue de Warnant links in. Links, in het dal van de Molignée, verrijzen twee kasteelachtige bouwsels. Maar het witte pand rechts van de weg is veel mooier.
De weg loopt onder de gewezen spoorwegbrug (15) door. Rechts is de steile helling zwaarbebost.
Tot slot moet u nog terug naar Foy. Sla dus de eerste weg rechts in en volg de pijlen 'Salet' en 'Foy. Er wacht u nog een stevige klimpartij, maar met het eindpunt in zicht kan dat nauwelijks een probleem zijn.


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 27-11-2017

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]