Nacht-hike
Hiking-site.nl SHOP

Nachthike Veluwe:
Over smoksen, niet gelezen toegangsborden en nachtelijk burengerucht…

Zaterdag rond een uur of 4 in de middag verzamelden zich in totaal 8 mensen naar aanleiding van een oproep op de Hiking-Site om eens lekker over de Veluwe te smoksen bij Richard Weustink thuis, vlak bij de John Frostbrug in Arnhem.
Bedoeling was om na een afhaalchinees de rugzakken om te hangen en een tocht van circa 25 km te maken door het park Nationaal Park Veluwezoom, de tentjes op te zetten en via een andere weg de dag er op weer terug naar Arnhem te smoksen.
Smoksen is een woord dat veelvuldig gebruikt wordt door Richard; als geboren Achterhoeker bedoelt hij daar mee dat er stevig gewandeld moet gaan worden.
Na met de auto tot de rand van Arnhem noord gereden te zijn, zijn we uiteindelijk tegen achten daadwerkelijk gaan lopen. "We" zijn Fred, Joop, Benjamin, Dick, Kelly, Niels, Richard en ik.
foto 0Afgeladen met tentjes, branders, pannen, slaapzakken in grote rugzakken moet dat een vreemd gezicht zijn, zo laat op de avond.
Dat Richard zich tooide met een van de lulligste kerstmanmutsjes die ik ooit gezien heb maakte ons ook niet echt een dagelijkse verschijning in de rustige buitenwijken van Arnhem.

Na de snelweg ten noorden van Arnhem over te zijn gestoken wilden we het bos in duiken maar na nog geen 10 meter te hebben gelopen kwam er een auto achter ons aan en werd er nadrukkelijk HO geroepen. De auto bleek er een van de politie te zijn, bemand door een agent en een boswachter.
Fred stelde zich op als onze woordvoerder die uitlegde dat wij "fanatieke wandelaars" zijn die een lekkere lange wandeling door de bossen gingen maken.
foto 1Met een doodserieus gezicht vroeg hij aan de agent of dat soms niet mocht in de avonduren. Ook beweerde hij dat wij wel iets van een bordje hadden gezien, maar min of meer niet toe waren gekomen aan het lezen hiervan mede omdat het zo donker was (en dat terwijl het overgrote deel van de groep een vette petzel op zijn hoofd had). Gelukkig kwamen we er met een waarschuwing van af en moesten we direct rechtsomkeer maken. Wel werd ons nog medegedeeld dat we nu in de gaten gehouden zouden worden en dat eventueele boetes konden oplopen tot zo'n 400 gulden de man. Ook werd er ook nog wel verteld dat wel over de doorgaande weg over de Posbank mochten lopen, maar dat verder alle bossen verboden gebied waren. Omdat zo vlak voor de feestdagen er weer stropers actief waren op de Veluwe was er extra veel controle en inderdaad: we hebben die nacht nog een aantal malen politie gezien. Maar omdat het rondhangen bij Rozendaal toch niet onze bedoeling was zijn we via de weg langs de Posbank naar Rheden gelopen waar we de trein naar Brummen hebben gepakt. Hier sta je aan de andere kant van het park, in een ander politiedistrict, dus we hadden het idee dat daar de risico's wat minder zouden zijn. De wandeling van Brummen langs Eerbeek naar het park was een van de leukere stukken van de nachtwandeling omdat het lekker opschoot en het landschap er wat meer open is. Het was intussen wel al over 1 uur 's nachts geworden dus zodra we het bos weer inkonden zijn we gaan zoeken naar een plekje voor de tentjes.
foto 2Dit werd hoog tijd want de twee broers uit Spijkenisse begonnen langzamerhand behoorlijk te lijden onder de tocht, dit was voor hun de eerste keer dat zij een dergelijke tocht liepen en vooral het soms hoge tempo brak hun op.

Terwijl de groepjes van 2 hun tentjes aan het opzetten waren kwam Dick er achter dat hij zijn tenstokken en haringen bij Richard thuis had laten liggen, en omdat de overige tentjes echt geen 3 personen konden herbergen zat er voor hun niets anders op dan van het doek een soort tarp te improviseren om in ieder geval van de grond af te liggen. Het heeft een aantal graden gevroren die nacht dus dat was geen overbodige luxe. Voor de rest was het een moeilijk moment om niet gelijk in lachen uit te barsten, het leed van een ander is altijd leuker dan dat van je zelf. Gelukkig konden Dick en Benjamin de situatie goed aan en maakten ze een prima sheltertje voor de nacht. De warmte moet uiteindelijk toch ook van je slaapzak komen en niet van je tent. Alhoewel: de tent van de broeders uit Spijkenisse lokte toch wel reactie uit in de trand van: hebben jullie ook een badkamer in dat ding? Dit vanwege de vrij lange luifel die dit tentje had, op zich een prima toevoeging. Denk nu vooral niet dat de sfeer in de groep er een was van hatelijkheden en leedvermaak, de sfeer was juist prima in orde!

foto 12Nadat de tentjes en slaapzakken in gereedheid waren gebracht werd het zo langzaamaan tijd voor de intussen traditionele Gluhwein en de ruim 2 liter die Richard had meegenomen was na opwarming dan ook in een mum van tijd verdwenen. De wein miste haar uitwerking niet en nadat er hier en daar nog een druppie whiskey was weggewerkt verdween iedereen richting tent en binnen de kortste keren daalde een zalige rust over het bivak neer. Of toch niet??
Nadat Richard en ik ons comfortabel in onze slaapzakken geworsteld hadden vonden wij dat een slaapmutsje niet mocht ontbreken en omdat ik de whiskey en een klein flesje rum beheerde liep dit enigszins uit de klauwen en werdt het slaapmutsje een hele garderobe.
Vooral toen het gesprek uitkwam op de beroemde conferance van Bert Visscher (Ken je die matjes? Ik heb thuis een Auping van 12000 gulden….. Niedoen! Niedoen! Niedoen!…en meer van dat soort vrije interpretaties) gierden wij het uit. Uiteindelijk zijn wij dan toch ook in slaap gevallen en met maar 1 koude plasstop (Thuis heb ik een porcelijnen Sphinks van 1500 piek {BV}) kan ik spreken van een prima nachtrust.
Om 8:30 werden wij echter ruw gewekt door Fred die alweer rondliep en het welletjes vond. De eerste hardlopers en wandelaars hadden de tentjes al weer gezien en het was wachten op een boswachter.
foto 15Ook kon hij het niet laten om te klagen over het burengerucht van de afgelopen nacht, hij vond Bert Visscher toch minder leuk dan Richard en ik.
Na een paar minuten moed te hebben verzameld kon de rits van mijn slaapzak open om de zalige warmte om te ruilen voor de vrieskou. De beste remedie is om dan gelijk maar flink aan de slag te gaan zodat je warm blijft, maar ik ben al geen geboren ochtendmens, en de laatste whiskey en rum restjes zeurde nog wat na dus dat zijn niet de beste momenten van een hike voor mij.
Terwijl een deel van de mensen zich ontfermde over het ontbijt werden de tentjes afgebroken, slaapzakken opgerold en de rugzakken weer ingepakt.
Voor Richard en mezelf had ik een "expeditie ontbijt" van Adventure Foods meegebracht, een betonmortel-achtige pap gevuld met rozijnen en noten die echter op dit soort koude momenten een perfect ontbijt vormt. De broers uit Spijkenisse hadden ook een prima idee, 2 gebakken eitjes met spek!
Dit ruikt fantastisch in de vroege morgen maar het werd uiteraard een roerei in een zwaar aangebakken pannetje. Ook moet je de voedingswaarde van dergelijke ontbijtjes een beetje in twijfel trekken, maar zoals eerder gezegd: de hele tocht was een groot leermoment voor Kelly en zijn broer, die het ook prima naar hun zin hadden en zeker vaker van de partij zullen zijn. Dit soort weekend trips zijn dan ook uitstekend geschikt om ervaring mee op te doen, je leert van de meer ervaren mensen, je eigen fouten en voorkomt zo een hoop ellende op zwaardere en langere tochten. Ook ik leer altijd weer bij op dit soort tochten, bijvoorbeeld het sheltertje van Dick en Benjamin is iets wat ik met aandacht heb gevolgd want ook ik kan spullen vergeten of verliezen.

foto 16Tegen half 11 was iedereen weeer klaar voor de wandeling en vertrokken we met goede moed voor het 2e deel van de tocht.
De lage zon en ochtendnevel zorgde voor sprookjesachtige beelden in het rustige bos en we hebben zelfs 2 Edelherten (hindes) weg zien rennen, iets wat ik nog nooit eerder gezien heb. Reeën heb ik al vaak zat gezien, maar dit was een mooi extraatje op een toch al schitterende morgen.
Vlak voor twaalven arriveerden we bij de Carolina Hoeve waar we genoten van koffie met appelgebak terwijl om ons heen de groep dagjesmensen gestaag groeide. De reacties van deze mensen varieerden van negeren tot gemeende interesse zodat we ook hier ons prima vermaakten. Maar aan alle goede dingen komt een einde, dus de zware pakketten mochten weer op de ruggen gehesen worden en verder maar weer.
Vanaf de Carolina Hoeve liep de tocht door een schitterend stuk met een kaarsrecht pad tussen twee rijen oude bomen door door het bos. Dit heet geloof ik de Koning Willem weg en hoewel recht van lijn is het pad erg mooi vanwege de hoogte verschillen, met als eind- en letterlijk hoogte punt een lange stijle klim. Bovenaan hebben we nog een groepsfoto laten nemen, iets wat intussen ook al min of meer een traditie begint te worden op de hikes van de Hiking-Site.nl Club.
foto 18Intussen begonnen de broers uit Spijkenisse duidelijk slijtage problemen te vertonen en moest de groep zich aanpassen aan hun lagere tempo. Dit ging allemaal prima, en zonder commentaar op de jongens, eerder het tegendeel, ging de groep weer verder. Persoonlijk vindt ik dit soort dingen heel belangrijk in een groep, iemand doet zijn best, en als dat niet gaat dan houdt het gewoon op. Ik heb eerder bewondering voor de twee die enorm hebben afgezien zonder dat er 1 klacht over hun lippen is gekomen en toch de lol er in hebben gehouden!
Wel is er na een alternatief gezocht omdat ze het toch wel gehad hadden en aangekomen op de Posbank is de groep gesplitst. Kelly en Niels zijn vanaf daar richting Rheden gewandeld en hebben de trein naar Arnhem genomen terwijl de rest de Posbank over is gestoken om de geplande route te vervolgen. Ook dit is allemaal in goed overleg en in een goede sfeer geregeld, en we hebben de jongens in Arnhem dan ook weer gezien.

foto 20De laatste loodjes
Na het afscheid zijn de overige 6 in de groep in een razend tempo de Posbank overgestoken en hebben ook nog een uur zo door gesmokst totdat er te kennen werdt gegeven dat het nu wel weer wat minder kon. Intussen waren we aangekomen op de Emmapyramide en daar is weer even gerust. Via Rozendaal is de groep weer in Arnhem aangekomen en we hebben daar de auto's weer opgezocht. Tegen de tijd dat we Arnhem indoken zat ik er ook helemaal doorheen (of is dat toch iets psychisch omdat je weet dat het er bijna opzit en je toegeeft aan je vermoeidheid en pijntjes? Hoe lang een tocht ook is, het is altijd precies goed omdat je echt niet meer kon aan het einde)

foto 21Thuis bij Richard is de groep uiteen gegaan omdat iedereen het wel weer tijd vond om naar huis te gaan, Benjamin, Dick en ik zijn nog wel even blijven hangen, onder andere om de restjes Chinees even op te ruimen voor Richard. (Je blijft behulpzaam niet waar?) De blikken bruine bonensoep konden dan ook dicht blijven, er was nog genoeg over.

's Avonds thuis in een heet bad en nog een paar broodjes was ik weer helemaal opgeknapt op een paar stijve benen na, en na een uur of 10 geslapen te hebben vannacht is dit stukje geschreven nu de (louter mooie) herinneringen nog vers zijn.

Richard bedankt voor het organiseren van de tocht, en de rest ook voor een perfecte hike!

Tot een volgende keer!

Alleen moet je me toch ooit eens vertellen wat je met die overgebleven 6 blikken bruine bonensoep wilt gaan doen……

Rob Plas
(Die net ontdekt heeft dat nu zijn tentstokken nog bij Richard liggen, het is dus toch besmettelijk! )
:O)

foto 22 foto 23

Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 04-11-2017

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]