Uitwaaien
Hiking-site.nl SHOP

Hoe we 2003 uit(z)waaiden………….

zondag 21 december 2003 verzamelden 8 mensen zich in Westenschouwen, een dorpje aan de noordkant van de Oosterschelde kering. De datum is al weken terug vastgezet, en de 7 dapperen die zich bij mij aansluiten hebben er zin in. Dapperen? Voor een wandelingetje langs het strand??
Jazeker…..het weer is beestachtig: regen, een enkele hagelbui maar bovenal: STORM!
Radio 538 geeft waarschuwingen voor windstoten met de kracht 10 tot 11, de Stormvloedkering heeft zijn deuren dicht en mijn auto heeft onderweg geregeld een flinke zet naar links gekregen.
Marike, Remco, Fred, Henk en Dennis zonder hoed, Arnoud en Wouter en ik drinken nog een bak koffie in een restaurant bij parkeerplaats "De Rotonde" en om 12 uur is iedereen er klaar voor.
In een flinke hagelbui nemen we de trap naar de top van de zeeduinen om bovenop te ontdekken dat het strand weg is!
De vloed is bijna op zijn hoogtepunt en de westerstorm heeft het water opgestuwd tot aan de duinen. Even twijfelen of we wel het strand op kunnen, de verhalen van Dennis over een avontuur in Nieuw Zeeland met opkomende vloed aan een klippenkust helpen ook niet echt, maar omdat we denken dat we hier altijd de duinen in kunnen vluchten wagen we het er op.
We volgen de vloedlijn pal tegen de wind in en moeten zo nu en dan snel uitwijken naar rechts om de golven te onwijken. Dit levert nogal eens komische situaties op als het rijtje wandelaars ineens als gekken tegen het eerste duin op klauteren om de voeten droog te houden. Ook ligt het strand helemaal vol met schuim, soms letterlijk tot kniehoogte terwijl de wind vlokken van het goor gele spul alle kanten op blaast. De term Cappuccino is meermalen gevallen.
Een half uurtje gaat het goed maar dan houd het op….
De enige manier om onze weg te vervolgen is de duinen op, waar gelukkig een paadje loopt.
Soms lopen we vlak langs afgronden van 5-6 meter hoog en we zien dat het water in rap tempo delen van het duin afkalft.
We zien wat reeënsporen bovenop het duin en meeuwen hangen als vliegers in de wind om ons eens goed te bekijken. Zodra we echter de kans krijgen om weer het strand op te gaan dalen we weer af en vervolgen de route. Weer dat schuim, en een enkeling wordt toch verrast door een stevige golf die wat verder doorslaat dan zijn voorgangers zodat er hier en daar een schoen volloopt met water. Na een goede 2 uur tegen de wind in stoempen komen we bij de duinovergang waar ook het beginpunt ligt van de route door de Meeuwenduinen.
Een vierkant blok, half onder het zand trekt onze aandacht: Het blijkt een grote stalen munitiekist te zijn, op zijn kop in het zand.
We maken hem snel open en aan de binnenkant vinden we een heuse schat!
Tientallen lollies, plastic speelgoedjes en een krant van augustus 2003.
Een verloren GeoCache? Een in het water gevallen kinderfeestje? De inhoud is duidelijk van Duitse afkomst.
We weten het niet en omdat de inhoud in perfecte conditie is slepen we de kist mee tot bovenop de duinovergang. We laten hem daar maar achter voor de eerlijke vinders.
Als we net achter de zeewering even rusten komt de kist alweer voorbij. 2 Duitse vrouwen slepen hem mee, waarschijnlijk zuruck nach die Heimat.
In de luwte van de duinen komen we even helemaal bij…geen gebulder langs je hoofd, een hapje en een slok en we kunnen opgeknapt het pad in.
Veel steile klimmetjes, scherpe afdalingen, schitterende duinpannen, een enkel duinmeertje
en hoera: wind mee!
We vliegen bijna door dit stuk heen en na nog geen 3 kwartier staan we aan de rand van het bos.
Bij een meer dat dient als inlaat voor drinkwater rusten we weer wat en beginnen dan aan de laatste etappe: door het stevig geaccidenteerde bos omhoog en omlaag, grofweg in de juiste richting naar de auto's en de koffie! Na een kilometer komen we bij een uitkijktoren waar we allemaal even inklimmen. Helaas is dit het moment waar we beseffen dat niemand een hiking-site vlag heeft meegebracht en bovendien staan we hier weer vol in de wind. Snel verder is het devies dus.
We dwalen wat door het bos, beklimmen volkomen zinloos de nodige steile heuvels (Omdat we ontdekken dat we aan de andere kant gewoon weer op het zelfde pad uitkomen) maar genieten volop.
Om een uur of 4 komen we weer aan bij de parkeerplaats en duiken snel met zijn allen het restaurant in. Koffie, thee, erwtensoep, panne(n?)koeken en een enkel frisje worden rap besteld en bijkomend in de warmte van het restaurant komen de verhalen als vanouds weer los.
Tegen half 6 vinden we het allemaal welletjes en na de afrekening nemen we afscheid en stapt iedereen in zijn of haar auto en gaat op huis aan.
Terugkijkend op een geslaagde dag realiseer ik me dat een van de charmes van op deze manier wandelingen organiseren is dat nadat de datum is vastgelegd de mensen ook werkelijk op komen dagen, wat het weer ook doet, zodat je toch ineens in plaats van een relaxte strandwandeling verzeild raakt in een heel ander soort evenement waarbij de natuur alle kans krijgt om haar krachten aan je te tonen. Zou je dit alleen doen dan ben je veel eerder geneigd om toch maar thuis te blijven en zie je 's avonds op de TV dat je misschien toch liever wel gegaan had.
De deelnemers allemaal weer bedankt, hopelijk tot een volgend evenement.

Rob

Meer foto's van de uit(z)waai-hike zijn terug te vinden in de foto-albums.


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 04-11-2017

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]