OC-Hike 2010
Hiking-site.nl SHOP

OC-Hike 2010

Waarom Sanne een yel verdiend heeft

Winter 2009/2010.

Een witte Kerst, ijzig Oud en Nieuw, verkeersinfarcten, weeralarm, weer alarm, het zout is op, nee toch weer niet en dan als voorlopig hoogtepunt van de totaal over de top gaande media dit weekend dan de aankondiging voor zeer extreem winterweer.
Gevoelstemperatuur is nu al HET woord van 2010, na zeilmeisje en Q-geitenruimen.
Piet Paulusma staat zwaar opgewonden te verhalen over hoe extreem het weer zaterdag gaat worden, zelfs het Journaal, rots in de mediabranding, adviseert om zaterdag maar in bed te blijven liggen.

En wij?
Pieter, Sanne, Maarten, Noël, Richard, Edgar, Timo, Jan-Anne, Martijn en ik hebben al weken terug gereageerd op de oproep mee te doen aan de 8e OC-Hike. Oliebollen en Cava om het nieuwe Hiking-Site jaar in te zegenen en dan een lekker stukje te gaan lopen en kamperen tussen de kale takken van een winters bos.
Maar dat weer dan?
Ga ik dat wel redden? Kom ik wel aan bij het beginpunt, en belangrijker: kom ik ook weer thuis zondag? Twijfels, buienradar, KNMI en Yr.no worden druk bezocht en uitgeplozen.
En vrijdag de knoop maar doorgehakt: we gaan gewoon!
Gelukkig maar...

Na Martijn opgepikt te hebben in Zwijndrecht tuffen we over droge, schone en lekker stille snelwegen naar Station Zeist waar we zowaar “te vroeg” arriveren.
Een beker koffie, kennismaken met Noël, en van tijd tot tijd de vers arriverende medelopers begroeten.
Pieter, Maarten en Sanne hebben gezorgd voor een mooie voorraad oliebollen en de door Raymond gesponsorde Cava krijgen om een uur of 10 de nodige aandacht.
Daarna is het de rugzakken omhangen en op weg.
Er is een klein beetje stuifsneeuw, het waait een beetje maar al die beloofde meteorologische ellende blijft maar weg.
De bossen op de Utrechtse Heuvelrug zijn adembenemend mooi met al die sneeuw en de bevroren vennen. Beschut door de bomen en met een temperatuurtje van net onder 0 is het al snel te warm dus er wordt snel een kledingstop ingelast. Dat is ook de enige pauze voorlopig.....
We lopen eigenlijk weer best stevig door: pauzeren is minimaal en dan nog staand. Het lopen over de vaak aangestampte sneeuw is best inspannender dan een normale wandeling en de afgelopen feestdagen en een griepje hebben de conditie ook geen goed gedaan. Kortom, Rob lijdt, en soms best flink.
Mijn oplossing is dan me een metertje of 5 af te laten zakken, de trouwe MP3 speler te voorschijn te trekken en mijn eigen ding te gaan doen.
En dan heb ik het afhankelijk van de muziek die voorbij komt best wel weer naar mijn zin.
En dan na ruim 4 uur lopen, soms tussen de drukte van een schaatstoertocht op het Henschoter meer, maar meestal in bossen waar de sneeuw nog maagdelijk is, is daar Restaurant Bergzicht. Pannenkoeken!!!!!!!!!!
En koffie, cola en een enkel bockbiertje.
Na de pannenkoeken is het lastig opstarten maar we moeten nog een flink uurtje stiefelen.
Voor mij een hoogtepunt is de Piramide van Austerlitz, Napoleons tuinarchitectuur projectje op grote schaal. Het is daar wat opener en de wind en stuifsneeuw zijn ineens erg merkbaar dus we lopen snel weer het bos in.
En tegen de schemering arriveren we op het scoutingterrein waar we hartelijk welkom zijn en onze tenten snel opzetten.
Een emmertje water voor het spoelen van de WC is zo geregeld en we maken een kamp.
De tentjes staan snel, er wordt door Sanne met een forse bijl brandhout op maat gehakt en Jan Anne zorgt voor de tondel.
En scheut Colemanfeul doet de rest en al snel zitten we gezamenlijk rond het rokende vuur.
Er wordt gekookt, een borreltje getapt en de sfeer zit er snel in.
Ergens in de gesprekken ontstaat de flauwe grap om als iemands iets goeds doet hem of haar te belonen met een Yel. Dit resulteert dan in iemand die roept: een yel voor Pieter waarna er 3 of 4 mensen reageren met een zeer mat “yel”
Op dat moment hilarisch en het komt geregeld terug deze avond.
Net als de sms grap die als een rode draad door de avond gaat.
Begonnen tijdens het moeizame opstarten van het vuur {sms “vuur aan” naar 2030) is het verbazingwekkend hoe lang je lol kan blijven houden om zo’n flauw grapje.
Het gezelschap, de koude voeten, de whisky... Het zal er allemaal aan bijdragen. Moeilijk om op papier over te laten komen hoe gezellig het dan is in zo’n bos.
Er komen nog een 3-tal wandelaars in het donker voorbij denderen, met GPS en driftig op zoek naar punt 13. Maar dat hebben ze niet gevonden waar wij bij waren.
Roel is nog even aan komen rijden om de avondgezelligheid mee te maken. Zijn rug verhinderd een actievere deelname maar het is natuurlijk wel erg leuk dat hij er weer even bij is.
De nacht verloopt op wat gesnurk na rustig en we slapen lekker uit. Dons is zo verleidelijk...
Tegen 10 uur is er weer volop leven in het kampementje maar als ik koffie wil zetten blijkt er een onderdeel van mijn benzinebrander verdwenen te zijn. Die is gisteren met inpakken ergens in de sneeuw verdwenen en ik ga er niet eens aan beginnen om het metalen deeltje van een paar cm groot te zoeken.
Hiking-Site eigen wordt je gelijk geholpen met iemand anders zijn brander, een vlammetje en heb je al snel een paar mokken dampende koffie klaar staan voor je tentgenoten.
Een merel en 2 roodborstjes hangen hardnekkig rond maar reageren niet op het toegeworpen voedsel. Dat zijn ze na ons vertrek waarschijnlijk wel gaan doen.
En dan is het weer tijd om te vertrekken. Jitze komt nog aanwaaien om een paar uurtjes mee te lopen. De wandeling terug naar Zeist is niet al te zwaar. De meesten hebben toch wel de wandeling van gisteren in de benen zitten en er kiezen zelfs mensen voor de kortste weg door het bos terug naar de auto.
Vandaar dat Martijn en ik niet meer bij de ongetwijfeld lekkere lunch zijn geweest en dat we ons hebben moeten behelpen met een hamburger en koffie aan de snelweg.
Maar zo was ik wel eens lekker op tijd thuis en kan ik nu terug kijken op een schitterend geplande wandeling waarbij de perfecte weersomstandigheden het geheel een extra dimensie meegaven.

En de titel van dit stukje?
Sanne presteerde het om het verloren brander onderdeel uit de sneeuw te vissen en mij de rompslomp van een nieuw onderdeel te regelen te besparen. Dus, een yel voor Sanne!!!
-yel-

Deelnemers, organisatie en sponsors van Cava en brandhout: bedankt!! Tot een volgende keer
Rob

Foto's van dit event zijn te vinden in het foto-album, de reacties op het prikbord.


Hiking-site.nl op Twitter




Share/Bookmark
homezoeken op deze sitetop van de pagina
Vertel vrienden over deze pagina

Laatste wijziging: 04-11-2017

Hiking-site.nl is een site voor actieve buitensporters, wandelaars en hikers die op zoek zijn naar informatie over materiaal, routes, navigatie, EHBO, tips en tricks, avontuur, wandelen, outdoor en buitensporten. Nieuw op deze site?
Lees dan eerst eens rustig deze pagina met informatie over Hiking-site.nl!
[home] [linken naar Hiking-site.nl] [adverteren op Hiking-site.nl]